Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3519 K.2020/2020

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 04/04/2019 tarih ve sayılı 2016/824-2019/154 kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gelir koruma sigortası işsizlik teminatı kapsamında davalı şirkete 25/02/2013 başlangıç tarihli sigorta poliçesi yaptığını, müvekkilinin uzun yıllar çalıştığı iş yerinin aldığı kapatma kararı sebebiyle bu iş yerinden 31/10/2013 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17 ve 18. maddeleri uyarınca yasal hakları ödenmek suretiyle ayrılmak durumunda kaldığını, poliçe kapsamındaki tazminatın ödenmesi için müvekkilinin davalı adına Genworth Finansal Hizmetler A.Ş.’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun reddedildiğini, ret kararına karşı itirazda bulunulduğunu, ancak sonucun değişmediğini,

müvekkilinin tazminattan kaynaklanan alacağının tahsili için Antalya 14. İcra Müdürlüğü’nün 2014/6254 Esas sayılı dosyasından ilamsız icra takibi başlattığını, davalının takibe kötü niyet ile itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline, davalı tarafından ödenmesi gereken 4.500 TL tazminatın ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline, haksız itiraz sebebi ile % 20’den aşağı olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istek dışı işsiz kalması sebebiyle rizikonun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için işverene karşı açılan işe iade davası olup olmadığının tespiti var ise bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, poliçe özel şartlarında belirtilen 30 günlük bekleme süresine uyulmadığını ve bu nedenle dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, bu tazminatın ödenmesi için davanın İş Kur’da iş aradığını belirten kaydın olması gerektiğini, davacının SGK’ya gönderilen iş ayrılış bildiriminde Kod-17 işareti olması sebebiyle davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini,

dava dilekçesinde deliller ile vakıaların ilişkilendirilmediğinden dava şartı bulunmadığını, iş akdinin geçerli nedenlerle feshinin teminat kapsamında olmadığını, davacının poliçenin tanzimi sırasında iş yerinin kapanacağını 2013 yılı Ocak ayında basına da yansımış olması sebebiyle bilmesine rağmen bu durumu müvekkiline bildirmeyerek beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini, davacının davranışının dürüstlük ve iyi niyet kurallarına uymadığını, davacının iş akdinin feshedileceğini 26/09/2013 tarihinde öğrenmesine rağmen müvekkiline bildirmediğini, bu şekilde rizikoyu artırdığını,

davacının başka bir sigorta şirketi ile de aynı konuda poliçe düzenleyip bu şirketten zararları karşılandığından zenginleşme yasağı çerçevesinde müvekkilinden herhangi bir ödeme alamayacağını, talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu, davacının kötü niyetli olması sebebiyle hakkında kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 06/07/2001-31/10/2013 tarihleri arasında Dedeman Turizm ve İnş.

A.Ş. çalışanı olduğu, 31/10/2013 tarihinde davacının iş akdine işveren şirket tarafından son verildiği, iş akdinin sona ermesinde davacı kusurundan kaynaklı bir sebep olmadığı, işveren tarafından iş yeri kapanışının 26/09/2013 tarihinde ilan edildiği, poliçe tanzim tarihi ile iş yerinin kapanışına ilişkin ilan tarihi arasında 7 aydan fazla süre bulunuyor olması ve davacının iş akdinin ilan tarihinden sonra 31/10/2013 tarihinde sona erdiği nazara alındığında, poliçe tanzim tarihi itibari ile iş akdinin sona ereceğini davacının bildiğini ispat külfetinin davalı sigorta şirketinde olduğu, riskin poliçe teminat süresi içinde meydana geldiği,

davacının 01/11/2013 tarihinde yeni bir iş için Türkiye İş Kurumuna müracaat ettiği, davacının aralıksız 12 yıl 3 ay 25 gün boyunca aynı işyerinde çalışması bulunduğu ve poliçe teminatından yararlanmak için gerekli olan 180 günlük çalışma şartını gerçekleştirdiği, poliçe tanzim tarihi olan 25/02/2013 ile davacının işsiz kalma tarihi olan 31.10.2013 tarihleri arasında 90 gün geçmiş olmakla rizikonun 90 günlük istisna süresi dolduktan sonra oluştuğu, davacının 31/10/2013 - 02/05/2014 tarihleri arasında işsiz olduğu,

davacının son bir yıldaki ortalama brüt ücreti 1.971,08 TL olup, poliçeye göre aylık tazminatın brüt ücretin 1/2 si 985,54 TL olduğu, davacının işsizliği 03/05/2014 tarihinde sona ermiş olması sebebi ile 6 tam aylık işsiz kalınan süre için hesaplama yapılabileceği, bu duruma göre alacak miktarının 5.913,24 TL olduğu, ancak poliçede verilen üst limitin 4.500,00 TL olduğu, alacağın likit olduğu,

takip tarihi itibari ile talimat verilen 6 aylık süre ve ek 30 günlük bekleme süresi dolduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, Antalya 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6253 esas sayılı dosyasına yönelik davalının itirazının iptali ile takibin bu miktar ve takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz üzerinden devamına, hüküm altına alınan asıl alacağın (4.500,00 TL) %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.