Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/352 K.2019/7018

Taraflar arasında görülen davada Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/05/2017 tarih ve 2011/352 E. - 2017/170 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/10/2018 tarih ve 2018/293 E. - 2018/1020 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'un 2001 yılında müvekkili şirketteki hisselerini dava dışı ...'e devrettiğini, yeni müdür atanması ile birlikte eski müdür olan davalının imza ve temsil yetkisinin kaldırıldığını, bu kararın Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, müvekkil şirkete davalı bankaya ait post cihazının bağlandığını ve şirkete hesap açıldığını, davalı bankanın davalı ...'un müvekkili şirketi temsil yetkisi olmamasına rağmen müvekkiline ait hesaplardan davalıya ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 140.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı banka vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, davalı ...'un hissesini devrettiği ve devamında şirket müdürlüğü yetkisinin kaldırıldığına ilişkin müvekkiline hiçbir bilgi ve belge sunulmadığını, taraflar arasındaki bankacılık hizmet sözleşmesi gereğince bu durumun davacı şirketin sorumluluğunda olduğunu, davacı şirketin hesap hareketleri ile para çekme ve takip noktasında bütün işlerini davalı ...'un gerçekleştirdiğini, hesap hareketlerine bakıldığında pos cihazından geçen paraların çoğunun ATM'den çekildiğinin görüleceğini, ATM kartının da banka nezdinde şirket yetkilisi olan davalı ...'a teslim edildiğini,

2009 yılına kadar işlemlerin bu şekilde devam ettiğini, 2009 yılında şirkete yeni atanan müdürün bu durumu beyan ederek belgelemesi üzerine yeni müdürün bilgilerinin sisteme tanımlandığını, bu tarihten sonra da yeni müdüre ödemeler yapıldığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şahısça, cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı ...'un şirketteki hisselerini 2001 yılında devrettiği, bu tarihten sonra dava dışı ...'in davacı şirkete müdür olarak atandığı, bu durumun 2002 yılında Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı, 2006 yılında davacı şirkete ait banka hesaplarının açılışında şirketin kuruluşundaki ...'un yetkili olduğuna ilişkin ticaret sicil kayıtlarının dayanak yapıldığı, şirkete pos cihazı alındığı,

davalı banka ticaret sicil kayıtlarında yapılan değişiklikleri takip ederek buna göre işlem yapma yükümlülüğünde ve tescil ve ilanı sicil gazetesine zorunlu olan hususlar yönünden sicile tescilden sonra tescilin herkes tarafından kural olarak bilindiği var sayılsa da davalı ...'un 2006 yılında geçerli olmayan yetki belgesi ile şirkete hesap açıldığı ve pos cihazı alındığı, bu pos cihazının davacı tarafından 5 yıl boyunca kullanıldığı, bu nedenle davacının pos cihazının ... tarafından açılan hesaba bağlı olduğunun bilinmediği iddiasının iyi niyet kurulları ile bağdaşmadığı,

davacı şirketin 5 yıl boyunca hesapları ve ödemeleri araştırmayarak basiretli tacir gibi davranmadığı, davalı ...’un ise 2006 yılında şirket yetkilisi olmamasına rağmen davalı bankada şirket adına hesap açtırdığı, şirkete pos cihazı temin ettiği, alınan bilirkişi raporu ile pos cihazının bağlı olduğu hesaptan davalı ...'un 117.925,00 TL para çektiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davalı banka hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 117.925,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.