Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3547 K.2020/949

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 1.Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/03/2019 tarih ve 2018/339-2019/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalı şirketin üretim sahasından dolum tesislerine condansate ve ham petrol taşıma işini üstlendiğini, 1.550 TL teminat mektubu ve 775 TL tutarındaki ek teminatın davalıya verildiğini, şirketin davacılardan ... ve ...'a ait araçları kiraladığını, ... ve ...'ı şöför olarak istihdam ettiğini, davacı Mehmet Veysi'nin de şirket işleri için vekaletname ile yetkilendirildiğini, ...plakalı tankerle taşınan condansate emtiasında akaryakıt teslim tesellüm fişlerinin son iki nüshasının rakam ve yazılarında oynanmak suretiyle hırsızlık yapıldığı,

böylece emtianın dolum tesisine eksik teslim edildiği gerekçesiyle müvekkili şirketin imzaladığı sözleşmenin 02.02.2001 tarihinde feshedildiğini, ancak ceza mahkemesinde yargılanan müvekkillerinin ayrı ayrı beraat ettiklerini, eksik teslim iddiasının davalının kayıtları düzgün tutmamasından kaynaklandığını, eksik teslim edilen emtia bedelinin tahsili için davalı yanca açılan davanın reddedildiğini, davalının teminat mektubunu irad kaydettiğini,

ek teminat ile son hakedişleri de takas ve mahsup ettiğini ileri sürerek 2.325 TL teminat bedeli ve 5.020,17 TL hak ediş bedelinin haksız fesih tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket bakımından davanın davalı ile arasında imzalanan taşıma sözleşmesine ilişkin alacak istemi olduğu, sözleşmenin haksız fesih tarihi 02/02/2001 olduğu, dava tarihinin ise 25/01/2010 olduğu, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, ceza davasında verilen beraat kararının zararın öğrenildiği tarih olarak kabul edilmesi halinde de davanın zamanaşımına uğradığı, diğer davacılar ile davalı arasında düzenlenen bir sözleşme olmadığından bu davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın davacı şirket yönünden zamanaşımından diğer davacılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılardan vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.