Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/386 K.2020/3109

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/12/2014 gün ve 2014/832 - 2014/508 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/10/2018 gün ve 2016/14676 - 2018/6172 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin özel yediemin müessesesi çalıştırdığını, taraflar arasındaki mutabakat uyarınca davalının icra dosyasında haczettirdiği 760.000.- TL tutarındaki bir kısım malların kıymetinin binde biri olan 760 TL günlük ücretle teslim alındığını, mahcuz malların satıldığını, sözleşmeye göre yapılan hesaplama uyarınca yedieminlik ücretinin 824.600.- TL'ye baliğ olduğu halde icra dairesinin 114.844.- TL olarak hesapladığını, müvekkilinin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ücreti aldığını, 709.756.- TL tutarındaki bakiyesinin ödenmediğini ileri sürerek yedieminlik ücretinin tahsilini istemiş, dava dilekçesinde, fazlaya dair hakların saklı tutulmasıyla dava değerini 5.000.- TL olarak göstermiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın usulden reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.