Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3984 K.2020/2436

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/12/2017 tarih ve 2016/197 E- 2017/479 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28/06/2019 tarih ve 2018/1293 E- 2019/740 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "FLO" ibareli pek çok markasının bulunduğunu, davalı şirket tarafından 2014/90351 numarası ile "tecflo" ibareli marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının, davalı TPMK YİDK’nın 2016-M-3325 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, dava konusu kararın 556 sayılı KHK 8/1-b, 8/4, 35 maddeleri gereğince hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin marka başvurusunun davacının markaları ile aynı emtia sınıfında olmadığını, tarafların markalarının benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu başvuru markası ile davacının itiraz dayanağı markası arasında benzerlik bulunduğu ve bu markalar arasında müşterek olarak tespit edilen mallar açısından iltibas tehlikesinin mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 30/03/2016 tarih 2016-M-3325 sayılı kararının 11. sınıf tüm ürünler yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2014/90351 sayılı "TECFLO" ibareli markanın tescilli olduğu 11. sınıf tüm alt gruplar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların markalarını kullanmak istedikleri emtianın aynı olduğu gibi davalının "tecflo" ibareli marka tescil başvurusunun, davacının "Flo" ibareli itiraza dayanak markaları ile 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzer bulunduğu gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.