Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4074 K.2021/3482

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 16.03.2018 gün ve 2017/339 - 2018/255 sayılı kararı bozan Daire'nin 26.06.2019 gün ve 2018/2900 - 2019/4910 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve davalı banka vekilinin karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde, davacı vekilinin ise süresi dışında verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın 10 yılı aşkın süredir bireysel müşterisi olduğunu, banka çalışanının müvekkiline vadeli mevduat hesabındaki parayı bir yıl süre ile çekmemesi koşuluyla mevduat faizine ek getiri sağlayan bir bankacılık ürünü satma hususunda öneride bulunduğunu, müvekkilinin parasını bir yıl süre ile çekmemesi durumunda aylık vadesinin işlemeye devam edeceğini, bankanın özel faiz uygulayabileceğini, faize ek bir getirisinin olabileceğini ve bu taahhüdü vermesi ile ek getirinin kendisine ödeneceğini, bu taahhüdün hiçbir riskinin olmadığını söylediğini,

müvekkilinin bu mahiyette olan bir getiri için ikna olduğunu ve parasının 190.000,00 TL'lik kısmını taahhüt ederek, bir kısım matbu evraklar imzalayarak banka ile sözleşme imzaladığını, davaya konu opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemleri çerçeve sözleşmesi ve egzotik opsiyon işlem sonuç formunun hile ile imzalatıldığını ve müvekkilinin iradesi dışında sözleşmenin gerçek mahiyeti ve amacı gizlenmek suretiyle imzalandığını, müvekkilinin hile ile aldatılması sonucu maddi kayıplara uğradığını iddia ederek,

sözleşmenin geçmişe dönük olarak butlan sebebiyle iptali ile bu sözleşme nedeniyle uğranılan zarardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 19.000,00 TL maddi 1.000.- TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 26.01.2017 tarihinde talebini ıslah ile toplam 316.361,25 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sermaye piyasaları işlemlerinin tüketici mahkemesi görev alanına girmediğini, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 48. maddesinde belirtilen kredi sayılan haller arasında vadeli işleme ve opsiyon sözleşmelerinin de dahil edilmesi nedeniyle davacıya genel kredi sözleşmesi imzalatıldığını, işbu davanın asliye ticaret mahkemesinin görev alanına girdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulü ile 19.000.- TL’nin dava, 297.361,25 TL’nin ıslah tarihi itibariyle işleyen yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Dava, opsiyon sözleşmesinin butlanının tespiti ve sözleşmeden kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme başvurusuna karşı, davacı vekili 05.08.2019 tarihinde yanıt dilekçesi sunmuş, bu dilekçesinde davalı vekilinin karar düzeltme talebinin reddini talep etmiş; 25.09.2020 tarihinde ise karar düzeltme talebinde bulunmuştur. HUMK’un 440/1. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük süre geçirildikten sonra, 25.09.2020 tarihinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

KARŞI OY

Davalının karar düzeltme istemine konu ettiği mahkeme kararı 19.000.- TL'lik kısma ilişkindir. Bu miktar Dairemizin karar tarihi itibarıyla karar düzeltme sınırının altında kaldığından davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekir iken esas hakkındaki itirazların reddi yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.