Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4090 K.2020/2068

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/306 E. - 2018/46 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2018/1254 E. - 2019/711 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2016/75092 sayılı “SONUÇ OKULLARI sonuçta kazanacaksınız+şekil” ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilinin önceye dayalı kullanım, ticaret unvanı ve kötü niyet gerekçeleriyle başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca önceye dayalı kullanım gerekçesine dayalı itirazın kısmen kabul edildiğini ve 41/4. alt sınıftaki hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığını, kısmen ret kararına yaptıkları itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin "SONUÇ YAYINLARI" işaretini kullanarak kitap, dergi ve benzeri basılı yayınları yayınlamak ve pazarlamak suretiyle faaliyetlerini sürdürdüğünü,

bu faaliyetlerin kapsamda kalan hizmetler ile aynı müşteri kitlesine hitap ettiğini, yine bu hizmetler ile eğitim ve öğretim hizmetlerinin iç içe geçmiş olduğunu, özellikle işletmesel bağlantılan kurulma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek kurum kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının sadece yayıncılık alanında faaliyet gösterdiğini, davacının şirket ana sözleşmesinde yazılan her alanda faaliyette bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının "SONUÇ YAYINCILIK" ibaresi üzerinde, 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi anlamında “Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil).” hizmetlerinde öncelik hakkına sahip olduğu, başvuru kapsamında kalan hizmetler yönünden öncelik hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının "SONUÇ YAYINLARI" ibaresini tescilsiz biçimde yayıncılık hizmetlerinde ve basılı yayınlarda kullandığı, bu kullanımın kendisine 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi anlamında hak sağlayacak boyutta olduğu hususu dosya kapsamı ile sabit olduğu, esasen bu hususun davalı Kurumun da kabulünde olduğu,

üstün ve öncelikli hak nedeniyle benzer sınıflardaki mal ve hizmetler yönünden de itiraz hakkının varlığının kabuü gerektiği, somut olayda davacının "SONUÇ YAYINLARI" markasını tescilsiz olarak üzerinde kullandığı yayıncılık hizmetleri ve basılı yayınlarla, başvuru kapsamındaki 41. sınıf hizmetler arasında benzerlik bulunduğu ve marka işaretleri arasında da iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olduğundan, davacının eskiye dayalı tescilsiz kullanımı nedeniyle dava konusu başvurunun tesciline engel olabileceği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına,

davanın kabulü ile YİDK'in 04.07.2017 tarih, 2017-M-5023 sayılı kararının iptaline, markanın hükümsülüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.