Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4157 K.2020/2202

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/05/2019 tarih ve 2018/1143-2019/608 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankanın Gaziantep Şubesinden 26.05.2011 ile 22.05.2013 tarihleri arasında tarımsal kredi kullandığını, davacıdan masraf, BSMV, ipotek fek ücreti, kredi komisyon bedeli (dosya masrafı) işlem, serbest masrafı adı altında toplam 3.580,55 TL kesinti yapıldığını, bu kesintilerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.580,55 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yaptığı kesintilerin yasal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; bilirkişi raporu uyarınca mevcut kredinin genel tarımsal krediye dayandığı, davacıdan kesilen ekspertiz ücreti, komisyon ile ipotek fek ücreti ve sigorta pirimlerinin fahiş olmayıp emsal banka uygulamalarına yakın oranda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.