Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4348 K.2019/7716

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18/01/2018 tarih ve 2016/417-2018/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 06.04.2012 tarihinde hisse ve işletme devri ön protokolü imzalandığını, protokolün 2. maddesi uyarınca müvekkilinin 75.000,00 USD kaparo bedelini davalı ...'in hesabına yatırdığını, yapılan ön protokol uyarınca hisse ve işletme devri işlemlerinin gerçekleşmediğini, protokolün 4. maddesi uyarınca devrin gerçekleşmemesi durumunda kaparo bedelinin iki iş günü içinde iade edilmesinin gerektiğini, buna rağmen davalılar tarafından kaparo bedelinin iade edilmediğini, bu nedenle gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını,

alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin de davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek 75.000,00 USD asıl alacak ve 1.280,14 USD işlemiş faiz için başlatılan icra takibine itirazın iptaline davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, açılan davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davaya bakma hususunda genel mahkemelerin görevli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar vekili, dava konusu alacağın dayanağını oluşturan protokolün geçersiz olduğunu, bu nedenle cezai şart alacağı istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre.

06/04/2012 tarihli Hisse ve İşletme Devri Ön Protokolünün şirketin senede bağlanmamış paylarının devri amaçlı olduğu, çıplak payların devri için resmi şekil aranmaması sebebiyle yazılı şekilde yapılmış protokolün geçerli olduğu, davacının ön protokol gereği protokolde belirlenen banka hesap numarasına 75.000 USD havale ettiği, ön protokol gereği edimlerin yerine getirilmemesi nedeniyle davalıların anonim şirket hisselerinin devrine ilişkin asıl sözleşmenin yapılamadığı,

davacının ihtarnamesi ile davalıların temerrüde düşürüldüğü gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalıların İstanbul 20. İcra Müdürlüğünün2012/22001 esas nolu takip dosyasındaki 75.000,00 USD asıl alacak, 1.280,14 USD işlemiş faizine itirazların iptali ile toplam 76.280,14 USD üzerinden takibin devamına, takipten itibaren asıl alacağa faiz işletilmesine, asıl alacağın takip tarihi itibariyle TL karşılığının %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan yabancı para alacağına dayalı ilamsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı takip talebinde, 75.000 USD asıl alacağa temerrüt tarihinden itibaren 1.280,14 USD işlemiş faiz ekleyerek asıl alacağını 76.280,14 USD olarak göstermiş, mahkemece davanın kabulüne, itirazın iptaline ve asıl alacağın takip tarihi itibariyle TL karşılığının %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinin 2. fıkrasına göre, mahkeme kararının taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği belirtilmektedir. Somut olayda, mahkemece, açık bir şekilde takip talebindeki asıl alacak haline getirilen miktarın TL karşılığı gösterilmek suretiyle bu miktar üzerinden % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak ve davacının haklarının kısıtlanmasına neden olacak şekilde karar verilmesi isabetli olmamış olup, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.