Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4418 K.2020/3648

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.12.2017 tarih ve 2016/200 E. - 2017/490 K. sayılı kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.06.2019 tarih ve 2018/1292 E. - 2019/733 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin birçok ülkede “under armour” markasını tescil ettirdiğini, IR 002852721 no ile EUIPO nezdinde kayıtlı “under armour” markasının 2002 yılından bu yana koruma altında olduğunu, davaya konu “BUFFARMOR” ibareli davalı marka başvurusunun müvekkilinin tanınmış markaları ile 556 sayılı KHK 8/1-b hükmü anlamında karıştırılacak derecede benzer olduğunu, söz konusu markanın 09, 14, 18 ve 35. sınıflarda tescil edilmek istendiğini, başvurunun ilanına müvekkili tarafından “UNDER AMOUR” markalarına dayanılarak 14 ve 18. sınıflardaki mallar ile 14,

18 ve 25. sınıflardaki malların satışına ilişkin 35. sınıftaki hizmetler bakımından itiraz edildiğini ve markanın kısmen reddinin istendiğini, bu itirazın iltibas oluşmayacağı gerekçesiyle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markaları ile benzerlik yaratan ve müvekkilinin seri markaları içine girme tehlikesi arz eden marka başvurusunun reddedilmesi gerektiğini, davaya konu marka başvurusunun KHK madde 35 uyarınca da kısmen hükümsüzlüğünün gerektiğini, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 17.03.2016 tarih ve 2016-M-2899 sayılı YİDK kararının itirazların kısmen reddine yönelik kısım bakımından iptaline,

2015/02489 sayılı “BUFFARMOR” marka başvurusunun tescil edilmesi halinde başvuru kapsamındaki 14 ve 18. sınıfta yer alan mallar ile 35. sınıfta yer alan 14, 18 ve 25. sınıflardaki malların satışına ilişkin hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı, cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasının, İngilizce BUFF ve ARMOR kelimelerinin bitişik yazılması suretiyle oluşturulmuş bir marka olduğu, BUFF ibaresinin “1- Soluk sarı. 2-Kösele rengi.

3- Meşin: çanta vb. yapmakta kullanılan manda vb. derisi.”, ARMOR ibaresinin ise “zırh” anlamını haiz olduğu, markalardaki vurgu ve ayırt ediciliğin ortak unsur olan ARMOUR/ARMOR kelimesinde toplandığı, davacı markalarının esaslı ayırt edici unsuru olan ARMOUR kelimesinin, fonetik ve semantik açıdan aynısı olan ARMOR ibaresinin, davalının BUFFARMOR markasında aynen ve kül halinde yer aldığı, davacının seri markalarının esaslı unsuru olan ARMOUR ibaresinin, davalı markasında ARMOR şeklinde kullanılması markalar arasında benzerliğe ve ilişkilendirme ihtimaline yol açtığı, BUFF kelimesinin, markalar arasındaki benzerliği bertaraf etmediği,

BUFFARMOR ibareli davalı markasının emtia listelerinin davacı emtia ve hizmetleri ile aynı/aynı tür olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali” ve davalı markası yönünden tescil engeli bulunduğu gerekçesi ile TPMK YİDK'nın 17.03.2016 tarih 2016-M-2899 sayılı kararının, 14. Sınıf: Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar.

Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). 18. Sınıf: İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar.

Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları malları ve 35/6 Sınıfın: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (14. Sınıf) Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). (18.

Sınıf) İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. (25.

Sınıf) Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler.

Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2015/02489 sayılı “BUFFARMOR” ibareli markanın anılan sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve Kurum vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava, TPMK YİDK kararı iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiş, davalı şirket vekili ise istinaf talebinde bulunmamıştır. Davalı Kurum'un istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Bu durumda, yerel mahkeme kararını istinaf etmeyen davalı şirket vekilinin temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.