Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4426 K.2019/7397

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/05/2017 tarih ve 2014/1011-2017/350 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

duruşma için belirlenen 02.04.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Kombassan Holding A.Ş. ve Kombassan İnşaat A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı.

Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “Kombassan Grubu” tarafından yurt dışındaki Türk vatandaşlarından yüksek faiz verileceği, paraların istendiği zaman iade edileceği vaatleriyle para toplandığını, 2000 yılından itibaren davalı şirket temsilcileri tarafından geri ödemelerin durdurulduğunu, para tahsili için verilen makbuzlar geri alınarak yerine “Ortaklık Hisse Senedi Takip Formu” ibaresi bulunan belgeler verildiğini, gerçekte müvekkilinin davalı Kombassan İnşaat Tarım ve San. İşl.Tic.

A.Ş.’ye ortak olmadığını, “SPK’ya muhalefet, nitelikli dolandırıcılık, izinsiz halka arz, kanuna aykırı aracılık faaliyeti” suçlarından ceza davası açıldığını ileri sürerek, müvekkiline verilen 06.04.2000 tarihli “Ortaklık Durum Belgesi”nde 68.860,00 DM karşılığı 60.148,58 YTL’nın 06.04.2000’den itibaren en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile Kombassan İnşaat Tarım A.Ş. arasında ortaklık ilişkisi bulunduğunu, bu nedenle yatırılan paranın iadesinin istenilemeyeceğini, diğerlerine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıyı aldatma kasdıyla davalıların haksız fiilde bulundukları, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, zamanaşımı def'inin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağı, davacının davalıya, SPK'ya sunulan CD’de belirtilen miktardaki parayı ödediğinin kabulü gerekeceği, gerek MK'nın 50., gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca davalı yöneticinin de sorumluluğunun bulunduğu, davadan önce davalı temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

davacının davalı şirket ortağı olmadığının tespitine, 58.948,34 TL'nin 28/12/2007 dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş, davacı vekili tarafından 12.09.2017 tarihli dilekçe ile tashih, davalı şirket vekili tarafından 15.06.2017 tarihli dilekçe ile tavzih isteminde bulunulmuş, mahkemece 12/06/2019 tarihli kararla davacı vekilinin talebinin kabulüne ve ayrıca karar başlığındaki davalılar Kombassan Holding A.Ş. ile Kombassan İnşaat Tarım ve San.

İşletmeleri Tic. A.Ş.'nin şirket birleşmesi ve ünvan değişikliği sonucu ünvanlarının sadece Bera Holding A.Ş. olduğunun ve tek bir şirket olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen esas hakkındaki kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.