Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4577 K.2020/2596

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/06/2019 tarih ve 2019/47-2019/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından ithal edilen emtiaların müvekkili tarafından tanzim olunan konşimento kapsamında taşındığını, 20/05/2012 tarihinde Marport Limanına tam ve sağlam olarak tahliye edildiğini, yük teslim belgesinin alındığını, konteynerin davalı tarafından teslim alınmadığını, davalının yük teslim belgesini alması ile dava konusu alacaktan sorumlu olduğunu, taşımanın dayanağı konşimentodaki hüküm uyarınca 5.656,00 ABD Doları demuraj ücreti oluştuğunu, ayrıca 5.500,00 ABD Doları kırklık konteyner bedelinin konşimentodaki hüküm gereği talep edilebileceğini ileri sürerek, toplam 11.156,00 ABD Dolarının davalıdan ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konteynerlerin müvekkili tarafından teslim alınmadığını, malların gerçek alıcısının müvekkili olmadığını, müvekkilinin forwarder konumunda olduğunu, demuraj talebinin taşıtan firmadan talep edilebileceğini, ordinonun teslim alınmasının yükün fiilen teslim alınması anlamına gelmeyeceğini, ordino ile gümrüğe yapılan başvuruya rağmen malların teslim alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; konteyner demuraj ücreti yönünden daha önce verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu alacak kalemi yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, taşımaya ilişkin konşimentoda yer alan kayıt uyarınca davacının konteyner gecikme bedelinin yanısıra davalıdan konteyner bedelini de talep edebileceği gerekçesiyle, konteyner bedeli yönünden de davanın kabulü ile 5.500,00 ABD Doları konteyner bedelinin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek dolar faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.