Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4654 K.2021/1943

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.01.2016 gün ve 2015/402 E. - 2016/15 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 10.04.2019 gün ve 2018/827 E. - 2019/2858 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardan beri “Antep Küşleme” markası ile lokanta çalıştırdığını, “Küşleme” ibaresinin 2008/70454 numarası ile TPMK nezdinde adına tescilini yaptırdığını, hatta müvekkilinin “Küşlemeci ... Usta” markasını da kendi adına tescil ettirdiğini, davalının ise müvekkilinin “Küşleme” ibareli markasını izni ve bilgisi olmadan kullandığını davalı eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının her türlü tecavüz eyleminin tespiti, meni, durdurulması, tecavüz teşkil eden eylemler nedeniyle 1.000 TL maddi 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının haksız ve hukuka aykırı olarak işbu davayı açtığını müvekkilinin TPMK nezdinde 2013/83683 no'lu “Küşlemeci Mehmet Usta” ismi ile marka tescil belgesinin bulunduğunu, davacı markasının “Küşlemeci ... Usta” olduğunu, “Küşleme” kelimesinin tek başına marka olamayacağını, “Küşlemeci Mehmet Usta” markasının tescilli isim sahibinin ... olduğunu, ...’ün de davalı şirketin sahibi olduğunu, davacının müvekkilinin yanında çalışmakta iken ayrıldığını bu işi ustası olan davalıdan öğrendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalının marka kullanımının, davacı adına 2008/ 70454 sayı ile tescilli “İbili Küşleme Et Lokantası+şekil” markasından doğan haklara tecavüz fiilini oluşturmadığı, davacının tazminat talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.