Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4786 K.2022/8612

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.03.2016 gün ve 2014/385-2016/240 sayılı kararı bozan Daire'nin 18.06.2019 gün ve 2018/5791-2019/4546 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili ile davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla,

Davacılar vekili, müvekkillerinin paralarını davalı bankaya yatırdığını ve hesap cüzdanı aldığını, daha sonra 03.07.2003 tarihli kararla bankanın TMSF’ye devredildiğini, ayrıca BDDK tarafından off-shore’ye para yatıranlara paranın ödenmeyeceği karar altına aldığını, oysa ki müvekkillerinin parayı off-shore hesabına değil davalı bankaya yatırdığını ileri sürerek 156.466,53 TL zararın faziyle birlikte davalılar Müflis T. İmar Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi, TMSF, BDDK, ... ve ...'dan müteselsilen ve müştereken tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar vekili, davalı TMSF vekili ile davalı ...A.Ş. İflas İdaresi vekili temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacılar vekili ve davalı Banka vekili bu kez karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.