Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/480 K.2019/7801

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 03.10.2018 tarih ve 2018/205-2018/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin "KAYRA" markası ile bayan konfeksiyon üreticisi olarak faaliyet gösterdiğini, davalı şirkete ait www.modaikra.com.tr adlı internet sitesinde "moda ikra" markası ile yapılan satışlarda davacı şirkete ait tasarımların taklit edilerek satışa sunulduğunu, davalı ...'in davaya konu tasarımların esas üreticisi olduğunu, davalıların anılan eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalıların tecavüz eylemlerinin ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, 554 sayılı KHK'nin 52/a maddesine göre hesap edilecek şimdilik 1.000.- TL maddi ve 30.000.- TL manevi tazminata karar verilmesini istemiş, 01/02/2016 tarihli dilekçesiyle talep sonucunu ıslah ederek 35.697,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı şirket vekili, söz konusu ürünlerin ... ve ... ortaklığından ve 10 adet satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacıya ait endüstriyel tasarım ürününün benzerinin satışını yaptığı, satışını yaptığı ürünün davacıya ait olduğunu bilmemesi bu davalı hakkında açılan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddini gerektirse de davalı şirketin salt tasarım ürünün benzerini satma şeklindeki eyleminin endüstriyel tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu,

tüm davalılar aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı şirket eyleminin davacının 2013/07684 sayılı endüstriyel tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalı şirket yönünden diğer talepler Yargıtay Kararı ile reddedildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirketten vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.