Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4951 K.2020/3294

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesin'ce bozmaya uyularak verilen 30/04/2019 tarih ve 2019/50-2019/423 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 01/04/2011 tarihli sözleşme ve bu sözleşmelerin eki niteliğindeki 05/09/2011 ve 03/10/2011 tarihli sözleşmeler ile müvekkilinin davalıya 30/06/2013 tarihine kadar taşıma hizmeti verdiğini, sözleşmedeki fiyat artış hükmü uyarınca Nisan 2012 - Nisan 2013 arası toplam 33.325,56 TL fiyat farkı alacağı için davalı aleyhine yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 20 icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin şirketi temsile yetkili kişiler tarafından imzalanmamış olması sebebiyle sözleşmedeki fiyat artış hükmünün şirketi bağlayamayacağını, davacının sözleşme feshedilene kadar fiyat fark ücreti talebinde bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.