Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/5079 K.2020/2934

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 03/10/2019 tarih ve 2019/324-2019/408 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2010/02138 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 4.1 nolu “STATU” ibareli kanepe ürünü, 2012/03321 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 6 nolu masa ve 9 nolu sehpa, 2012/03322 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 6 ve 10 nolu konsol ürünü ile bu ürünlerin tamamında kullanılan 2010/05871 no.lu kanepe/koltuk ayağı tasarımlarının müvekkili adına TPMK nezdinde tescilli bulunduğunu, davalının müvekkiline ait ürünlerin oldukça benzerini hatta hemen hemen aynısı üretip satışa sunduğunu, davalının ürettiği ürünlerde ayrıca müvekkilinin 2010/05871 no.lu tasarımı da kullandığını,

bu durumun tespiti amacı ile Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasından tespit yaptırdıklarını, tespit dosyasına sunulan raporda müvekkilinin tasarımlarının davalı tarafından tüketiciyi yanıltabilecek konumda kullanılmak suretiyle üretildiği ve satışa sunulduğunun belirtildiğini, davalının eyleminin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının eylemlerinin müvekkilinin tescilli tasarımlarına ilişkin haklarına tecavüz ettiğinin tespiti ve tecavüzün durdurulmasına, tescilli tasarımların kullanılmasının engellenmesine,

haksız rekabet ve tasarım hakkına tecavüz eylemlerinin men’ine, 20.000,00 TL manevi tazminatın ilk tespit talebinin yapıldığı 08/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek değişir oranlarda faizi ile davalıdan tahsiline, hükmün kesinleşmesini müteakip masrafının davalıdan alınarak Türkiye’de yayımlanan gazetelerden birinde bir defa ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ürünlerinin tasarımında Belçika firması olan “Vanhamme” adlı mobilya firmasından esinlendiğini, davacının ürünlerinin tescil tarihinden çok önce üretime başladığını, ürünlerin ayrıntılı olarak incelenmesi halinde birebir aynı olmadığının anlaşılacağını, müvekkilinin ürünlerinin davacının ürünlerinin taklidi olmadığını, tespit dosyasından sunulan rapora karşı beyanda bulunup raporu kabul etmediklerinin bildirildiğini, davacının ileri sürdüğü benzerliklerle mobilya piyasasındaki tüm ürünlerde sıklıkla karşılaşılabileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalının eyleminin davacıya ait 2010/02138-4, 2012/03321-9, 2012/03322-6 sıra nolu tasarımlara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, 2012/03321-6 nolu tasarımına tecavüz teşkil etmediği,

tarafların ekonomik durumları, ihlâl olunan hakkın mahiyeti, tecavüzün etkileri, tecavüzün ulaştığı kitle, fiilin ve kusurun ağırlığı, paranın satın alma gücü ibraz olunan belgeler ve eylemin gerçekleştirilme biçimi karşısında manevî tazminat miktarının 8.000,00 TL olarak saptanmasının hakkaniyete uygun olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.

İş sayılı dosyasında tespit edilen kanepe, sehpa ve konsol üretim ve piyasaya sunması eyleminin davacıya ait 2010/02138-4, 2012/03321-9, 2012/03322-6 sıra nolu tasarımlara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, bu eylemlerin durdurulmasına ve men'ine, takdiren 8.000,00 TL manevi tazminatın 08.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

hükmün kesinleşmesinden sonra masraf davalı yandan alınmak suretiyle gerekçe özeti ve hüküm fıkrasının ülke düzeyinde yayın yapan tirajı 50.000'in üzerinde bir gazetede bir defaya özgü olmak üzere ilanına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.