Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/5180 K.2020/3390

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/02/2019 tarih ve 2019/25-2019/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 3/66 hissesine sahip ortağı iken haklı sebeplerle ortaklıktan çıkarıldığını, çıkarmaya ait ortaklar kurulu kararının davalı tarafa tebliğ edildiğini, buna ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığını ve Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan yapılarak işlemin tamamlandığını, kendisine TTK hükümleri gereğince çıkartılma payının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ödenmesi gereken parasal miktarın ve yatırılacak merciin belirlenmesini istemiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada, talebin ortaklıktan çıkartılma payının tespiti ile ödenmesi olduğu, davacı vekilince sunulan 26/10/2018 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği, vekaletnamede feragat yetkisinin bulunduğu, HMK'nın 307 ve 311. maddeleri gereği davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Her ne kadar temyize konu gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ tarihi 30/10/2019 olarak görülmekte ise de, tebligat evrakı Tebligat Kanunu 20. maddesinde belirtilen meşruatı taşımadığından, davacı vekili tarafından bildirilen 15/11/2019 tarihinin tebliğ tarihi ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesine göre, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.