Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/522 K.2019/7363

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/829 E- 2017/1172 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-reddine dair istanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 29/11/2018 tarih ve 2018/1786 E- 2018/1494 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dışı Antaş Gıda İnş. Turz. San. ve Tic. Ltd.

Şti.’nin ortakları %50'şer hisse ile davalı ve müvekkillerinin murisi ... iken, ...'ın vefatı ile şirket hissesinin müvekkillerine kaldığını, davalının 2008 yılında sahte bir toplantı yaparak ve müvekkilleri adına sahte imza atarak kendisini 10 yıllığına şirket müdürü olarak atadığını, şirketin işleyişi ve gelir gider durumu hakkında diğer ortakları bilgilendirmediğini, diğer ortakların şirket kayıtlarını incelemesine engel olduğunu, şirketin kârından müvekkillerini faydalandırmadığını, davalının şirket ortaklığından çıkarılması için haklı sebeplerin bulunduğunu ileri sürerek, davalının Antaş Gıda İnş.

Turz. San. ve Tic. Ltd.

Şti.’nin ortaklığından çıkarılmasına, davalının şirket müdürlüğünün askıya alınarak müvekkili ...’ın dava sonuçlanıncaya kadar yetkili müdür olarak atanmasına ve şirket süresinin uzatılması için İTO’ya başvuru için müvekkiline yetki verilmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve son 5 yılı kapsayacak şekilde şimdilik her yıl için 1.000-TL olmak üzere toplam 5.000- TL kâr payının ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça şirketin feshinin dava konusu yapılmadığı, 6102 sayılı TTK'nun limited şirketlerde genel kurulun devredilmez yetkilerini düzenleyen 616/e maddesi gereğince bir ortağın haklı nedene dayanarak ortaklıktan çıkarılabilmesinin genel kurulun salt çoğunluğunca karar alınması suretiyle mümkün olduğu, dolayısıyla haklı nedene dayalı ortaklıktan çıkarma davasının ancak şirket veya salt çoğunluğu elinde bulunduran ortaklar tarafından açılabileceği, davacı tarafın ise dava dışı şirkette %50 hisseye sahip olup salt çoğunluğu oluşturan hisseye sahip olmadığı gerekçesiyle, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının dava dışı Antaş Gıda İnş. Turz. San. ve Tic. Ltd.

Şti. ortaklığından çıkarılması yönündeki talebin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, diğer yandan davacı tarafın ödenmeyen kâr payı alacağının tahsili talebinin şirkete yöneltilmesi gerekirken, şirket ortağı ve müdürü olan davalıya yöneltilmesinin doğru olmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesince bu talep yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerekirken bu talebe ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmamış olmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak,

davalının dava dışı Antaş Gıda İnş. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ortaklığından çıkarılması yönündeki talebin aktif husumet yokluğundan reddine, ödenmeyen kâr payı alacağının tahsili yönündeki talebin ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.