Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/5222 K.2020/3738

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24.05.2018 tarih ve 2017/423 E. - 2018/231 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.10.2019 tarih ve 2018/1518 E. - 2019/1013 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin "DİVAN" esas unsurlu çok sayıda tanınmış markaları bulunduğunu, davalının 37. sınıftaki "İnşaat hizmetleri, inşaat araç gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerini" içeren 2016/39231 sayılı "DİVAN Residence+şekil" ibareli marka tescil başvurusuna yapılan davacı itirazının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların sescil, görsel ve anlamsal olarak bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, benzer şekilde davalı adına tescilli "Halkalı Divan Residence" ibareli 37.sınıf hizmetleri içeren 2008/9052 sayılı marka aleyhinde açılan dava neticesinde markanın hükümsüz kılındığını ileri sürerek YİDK'nın 2017/M-7692 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu işaretle itiraza mesnet markaların başvuru kapsamındaki mal ve hizmetler bakımından ortalama tüketiciler nazarında iltibas yaratmayacağını, davalı şirketin aynı ibareli ve aynı hizmetleri içeren 21.10.2008 tescil tarihli 2007/495 sayılı markası bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, itiraza mesnet davacı markaları ile başvuru konusu işaretin birbirleriyle ilişkilendirilmesi sonucunu doğuracak nitelikte benzer bulunduğu, başvuru kapsamında yer alan 37. sınıftaki hizmetlerin itiraza mesnet markalar kapsamında bulunmadığı, buna karşın derecattan geçerek kesinleşen mahkeme kararıyla aynı işaretler için başvuru kapsamında yer alan hizmetlerin davacı markaları kapsamında bulunan mal ve hizmetlerle aynı türden olduğu sonucuna varıldığı,

ancak davalı başvurusunun "DİVAN" ibareli 10.01.2007/495 (Tescil Tarihi: 21.10.2008) sayılı davalı markasının "kapsamındaki hizmetler" bakımından serisi mahiyetinde olduğu, davalı adına tescilli 2008/9052 sayılı markanın hükümsüz kılınmış olmasının müktesep hakka mesnet alınan 2007/495 sayılı markanın varlığını sonlandırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.