Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/5383 K.2021/4199

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.05.2018 gün ve 2017/46 - 2018/287 sayılı kararı onayan Daire'nin 02.10.2019 gün ve 2018/5487 - 2019/6089 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirketin dava dışı bankada bulunan hesabına 12.08.2014 tarihinde 375.000,00 TL yatırıldığını, davalı şirketten noter ihtarnamesi ile bu bedelin istenmesine rağmen paranın iade edilmediğini ileri sürerek, davalının hesabına yatırılan 375.000 TL'nin 30.000 TL'sinin 12.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.