KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2019/5404 E., 2020/1080 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/05/2019 tarih ve 2019/69-2019/584 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi akdedildiğini, faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada dava dışı Şehmuz Ölmez'den kaçak elektrik kullandığı iddiası ile haksız tahsil edilen bedellerin iadesi amacıyla Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/537 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, hükmedilen miktarın icra takibine konulduğunu ve müvekkili tarafından ödeme yapıldığını oysa, ödenen bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 29.988,56 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İHDS hükümleri uyarınca davalıdan talepte bulunulamayacağını, ihale şartnamesi ve hisse satış sözleşmesi hükümleri kapsamında yapılan devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, geçmişe yönelik talepte bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu İHDS öncesi dönem olduğundan davacı ödemelerini TEDAŞ'a rücu edilebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 29.988,56 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2019/5404, K. 2020/1080, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama