Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/549 K.2020/3034

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/12/2016 gün ve 2016/247 - 2016/511 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/10/2018 gün ve 2017/955 - 2018/6632 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Belediye Meclisi'nin 05.01.2007 tarih ve 2007/04-28 sayılı kararı ile yeni bir ulaşım sisteminin kabul edildiğini, müvekkilinden bu sisteme dahil olabilmesi için 45.000 TL ücret tahsil edildiğini, Edirne İdare Mahkemesinin 2007/201 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda anılan kararın iptal edildiğini, böylece alınan ücretin hukuki dayanaktan yoksun hale geldiğini, Belediye Meclisinin 11.11.2010 tarih ve 2010/305-700 sayılı kararı ile ETUS isimli yeni bir sistemi kabul ettiğini, önceki karar uyarınca hukuki olmayan bir bedeli ödemiş olan müvekkilinin bu yeni karar ile ulaşım sisteminin dışında bırakıldığını,

hat uzatma bedeli olarak müvekkilince ödenen paranın tahsili için yapılan takibe davalının vaki itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.