Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/595 K.2019/5050

Dava, davalı kurumun YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce dava reddedilmiş, bu karara karşı davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, yukarda tarih ve numarası yazılı kararla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da davacılar vekilince temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş olup bu aşamada mümeyyiz davacılar vekilinin yerel mahkemenin 08.05.2019 tarihli yazısı ekinde gönderilen aynı tarihli dilekçe ile istinaf isteminden vazgeçtiğini bildirdiği,

bilahare 05.07.2019 tarihli dilekçesi ile de temyiz isteminden feragat ettiklerini beyan ettiği anlaşılmakla dosya re’sen ele alındı, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar vekilinin bölge adliye mahkemesince bir karar verildikten sonra istinaf incelemesinden vazgeçmiş olması nedeniyle bu yöndeki vazgeçme istemi ancak temyizen incelenebilecek niteliktedir. Bu yüzden, öncelikle, davacılar vekilinin temyiz isteminden feragatı incelenmelidir. Bu bağlamda, feragat, HMK’nın 307. maddesi uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesi olup hüküm kesinleşinceye değin yapılabileceği gibi karşı tarafın kabulüne de bağlı değildir.

Mümeyyiz davacılar vekilinin yukarda sözü edilen dilekçesi, temyiz isteminden vazgeçme (feragat) mahiyetinde olup HMK’nın 74. maddesi gözetildiğinde ve usulen tevsik olunmakla sonuç doğurucu nitelikte bulunduğundan Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına yönelik temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, istinaf isteminden vazgeçmesi isteminin incelenmesine gerek bulunmadığına karar vermek gerekmiştir.