KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2019/741 E., 2020/3345 K.·Mahkemesi : Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/01/2017 gün ve 2016/157 - 2017/6 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/11/2018 gün ve 2017/1513 - 2018/7174 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli 2010/05004 ve 2010/05009 sayılı tasarımlarının davalı tarafından haksız biçimde kullanıldığını, davalıya ait web sitesinde teşhir edildiğini, kullanılan fotoğrafların aynen müvekkilinin katalog çekimlerinden alındığını ileri sürerek tecavüzün durdurulmasını, şimdilik 1.000.- TL maddi, 39.000.- TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davalının internet ortamında ve sair ortamda davacıya ait tescilli 2010/05004 numaralı tasarımı kullanımının men'ine, 2010/05009 numaralı tasarım yönünden tecavüz kanıtlanamadığından davanın reddine, 1.000.- TL maddi, 10.000.- TL manevi tazminatın 29.02.2012 tarihinden itibaren işleyen ticari faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2019/741, K. 2020/3345, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama