Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/796 K.2019/8011

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/11/2017 tarih ve 2016/405 E.- 2017/358 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/11/2018 tarih ve 2018/505 E.- 2018/1212 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekil, müvekkil şirketin Türkiye’nin önde gelen holding şirketlerinden olduğunu, işbu davanın konusunu oluşturan müvekkiline tescilli markaların başta 2003 09008 tescil nolu “harby” markası olmak üzere 2003 09009 tescil nolu “alpella harby” ve 2006 14131 tescil nolu “ülker alpella harby” markaları olduğunu, davalı firma sahibi ... ailesinin, müvekkili Yıldız Holding’in grup şirketlerinden olan Karaman’da mukim dava dışı Biskot Gıda San. ve Tic.

A.Ş’nin eski ortaklarından olduğunu ve ortaklığın sona ermesinden sonra müvekkilinin birçok ürününü ve ambalajını kötü niyetli bir şekilde taklit etmeye başladığını, huzurdaki davanın konusunu oluşturan ve hükümsülüğü talep edilen “harbis” markasının TÜRKPATENT nezdinde 2015/55444 başvuru numarasıyla kayıtlı olduğunu, YİDK’nın işaretlerin benzer olmadığı ve kötüniyete ilişkin somut ve elle tutulur delil sunulmadığı ve başvurunun kötü niyetle yapıldığına dair Kurul’da kanaat oluşmadığı yönündeki görüşlerinin anlaşılır olmadığını ve hukuka aykırı olduğunu,

kararın iptali gerektiğini iddia ederek 24.08.2016 tarih ve 2016-M-6967 sayılı YİDK kararının iptali ile 2015/55444 sayılı HARBİS ibareli markanın hükümsüz kılınmasına, davalı markasının 3. kişilere devrinin önlenmesi için ihtiyadi tedbire karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkili firmanın 30 yıllık deneyimi ve 140.000 tonluk yıllık kapasite ile sektörde hizmet verdiğini, portföyünde bisküvi, çikolata, kek, karaker, çikolata kaplamalı bar, gofretten oluşan 7 ana katagoride 300'den fazla çeşit ürün bulunduğunu, yaklaşık 80 ülkede dağıtım ağının bulunduğunu, müvekkilinin oluşturduğu markaları ile tanınan, bilinen ve tercih edilen bir şirket olduğunu, tarafların mesleki geçmişlerinin ve daha önceden iş ortağı olmalarının huzurdaki uyuşmazlıkta önemi olmadığını, müvekkilinin anlaşmazlık olmadan 2014 yılında davacı şirketten ayrıldığını ve yine aynı sektörde çalışacağını gizlemediğini,

davaya konu marka ile davacı markaları arasında KHK 7. madde anlamında benzerlik bulunmadığını, KHK 8/1-b anlamında karıştırılma ihtimalinin de olmadığını, başvurunun kötü niyetli olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, dava konusu marka başvurusu ile davacı yan markalarının benzer olmadığını, tüketicilerin markalar arasında ilişki kurmayacağını, davacı tarafın tanınmışlık ve kötüniyet iddiasının ispata muhtaç olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 2015/55444 sayılı ibareli davalı markası ile davacının HARBY ibareli markaları arasında, dava konusu başvurunun kapsadığı tüm mallar (30. sınıf) bakımından 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi ve 6769 Sayılı FMK’nın 6. maddesi anlamında bağlantı kurma ihtimali kapsamında “benzerlik” ve iltibas tehlikesi bulunduğu,

davacı şirket ile geçmişte mevcut ticari ilişkisi uyarınca, davacının tüm markalarını bildiği ve bu markalara yaklaşma kaygısı içeren, tesadüf olamayacak şekilde çok sayıda (sistematik) benzer/taklit marka tescil ettirmesinin iyi niyetli bir davranış olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle YİDK iptal talebi yönünden davanın kabulü ile, TPMK YİDK'nın 24/08/2016 tarih 2016-M-6967 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar karşı, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili ve davalı Modern Çikolata A.Ş vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı,ancak Marka Hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tesciller kötü niyetli olarak kabul edilmekte olduğundan,

sırf davalının önceki başvuruları değerlendirilerek somut olaya ilişkin başvurusunun kötüniyetli bulunduğu yönünde gerekçeye yer verilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 14.11.2017 gün ve 2016/405 E. - 2017/358 K. sayılı kararının kaldırılmasına, YİDK iptal talebi yönünden davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 24/08/2016 tarih, 2016-M-6967 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.