Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/866 K.2020/5200

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.06.2014 gün ve 2011/187 E. - 2014/254 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 18.09.2018 gün ve 2016/11871 E. - 2018/5408 K. sayılı kararı aleyhinde Davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen taşıma sözleşmesi uyarınca davalının müvekkiline ait emtiaları İtalya ve Fas'a götürmek üzere teslim aldığını ancak, tamamen kendi kusuru ile teslim yerlerini karıştırdığını, daha sonra yanlışlıkla İtalya'ya teslim edilen emtiaların Fas'a teslim edildiğini ancak teslimde gecikme olduğunu, İtalya'ya teslim edilmesi gereken mal ise teslim edilmeyerek zayi edildiğini, davalının bilerek kötü hareketi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, toplam 12.487,20 Euro'nun 06.07.2007 tarihinden itibaren % 5 faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava emiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 11.384,90 Euro'nun 06.07.2007 tarihinden itibaren uygulanacak yıllık % 5 faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.