Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/936 K.2020/5440

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.06.2016 gün ve 2015/353 - 2016/580 sayılı kararı onayan Daire'nin 13.11.2018 gün ve 2016/13804 - 2018/6988 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin çeşitli zamanlarda davalı bankadan hazine bonosu aldığından vefatından sonra haberdar olduklarını, bankaya müracaat edildiğinde bakiyenin sıfır olduğunun beyan edildiğini, hesap ekstresinde belirtilen miktarın ne zaman ve kim tarafından çekildiğinin banka tarafından bildirilmediğini, ihtarname çekilerek davalıdan bilgi ve talep edilmesine rağmen sadece hesap ekstrelerinin gönderilmesi ile yetinildiğini, bunun üzerine şikayetçi olunduğunu ve bankaya uyarı cezası verildiğini ileri sürerek, 118.746,75 TL'lik hazine bonosu alacağının satış işleminin yapıldığı 03.03.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

KARŞI OY

Taraflar arasında davacıların murisinin davalı banka nezdindeki hesabından 10.11.2004 tarihinde muris tarafından 88.510,00 TL para çekildiği şeklinde bir kayıt bulunduğu ancak davalı banka tarafından bu işleme ait dekont ve tediye makbuzunun ibraz edilmediği hususlarında bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Davalı banka, ilgili dekontu ibraz edememesini 10 yıllık saklama süresinin dolması nedeniyle evrakın imha edildiği gerekçesine dayandırmaktadır. Ancak davacılar, davalı bankaya bu hesapla ilgili olarak 23.12.2011 tarihinde ihtar göndermek suretiyle müracatta bulundukları için müracat tarihinde 10 yıllık süre dolmadığından davalı bankanın bu müracatla birlikte artık saklama yükümlülüğü dava sonuna kadar devam eder.

Diğer taraftan 10.11.2004 tarihli ödeme dekontu ve tediye makbuzunu ibraz edemeyen banka daha eski işlemlere ilişkin dekont örneklerini ibraz etmiştir. Davalı banka bu durumda çelişkili davranış göstermektedir.

Ayrıca davacıların murisinin 10.11.2004 tarihli şüpheli işlemden sonra 11.02.2005, 08.04.2005 ve 11.05.2005 tarihlerinde de işlemler yapılmış olması tek başına 10.11.2004 tarihli belgesiz işleme onay verdiği sonucunu göstermez.

Bankalar, özel yasa ile kurulan ve kendilerine alanlarında çeşitli imtiyazlar tanınan, topladıkları mevduatı ve katılım fonlarını sahteciliklere karşı özenle korumak zorunda olan kuruluşlar olup mudiilerin parasını güvenle saklamak ve hesap vermek durumundadır.

Bu itibarla davacılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 13.11.2018 tarih, 2016/13804E. 2018/6988 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.