Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/982 K.2019/7776

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/11/2017 tarih ve 2016/152 E- 2017/355 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2018 tarih ve 2018/501 E- 2018/1179 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/72178 numaralı “NUN+ŞEKİL” markası ile bir çok eğitim kurumunu bünyesinde barındıran Türkiye’nin önde gelen eğitim kurumlarından biri olduğunu, markalarının tanınmış ve aktif olarak kullanıldığını, davalının 2014/90369 numarası ile 35, 39 ve 41. sınıflarda “NUNTUR SEYAHAT ACENTASI” ibareli markanın adına tescili için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’nın 13/01/2016 tarih 2016-M-406 sayılı kararı ile reddedildiğini, markaların görsel ve fonetik olarak birbirine benzer olduğu hususunun davalı Kurum tarafından görmezden gelindiğini,

markaların 556 sayılı KHK 8/1-b kapsamında benzer olduğunu, markaların esas unsurlarının aynı olduğunu, tüketici tarafından davalı şirket markasının müvekkili şirket markasının serisi olarak algılanacağını, davalı şirket başvurusunun tescil edilmesinin TTK 54 md. kapsamında haksız rekabet teşkil edeceğini, müvekkili şirketin markasının tescilli olduğu 41. sınıftaki emtialar ile dava konusu markanın kapsamında bulunan 41. sınıftaki emtialarının benzer olduğunu, davalı şirketin başvurusunu müvekkili şirket markasının bilmesine rağmen yaptığını ve bu nedenle kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

YİDK’nın 13/01/2016 tarih 2016-M-406 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal ve anlamsal açıdan karıştırılacak kadar benzerlik bulunmadığını, müşteri kitlesinin iki marka arasında bağlantı kurmasının mümkün olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket vekili, davacının markasının aktif kullanılan ve herkesçe tanınan bir marka olmadığını, markalar bir bütün olarak incelendiğinde birbiriyle karıştırılacak kadar benzer olmadığını, müvekkilinin kötü niyetle hareket etmediğini, şirketlerin faaliyet alanlarının farklı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2014/90369 sayılı marka ile davaya mesnet gösterilen davacının “NUN+ŞEKİL” markası arasında görsel ve işitsel yönden benzerlik bulunduğu, taraf markaları kapsamındaki 41. sınıfta yer alan bir kısım hizmetlerinin aynı olması nedeniyle aralarında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu,

davaya konu olan marka ile davaya mesnet gösterilen marka her ne kadar görsel ve işitsel olarak benzer olsa da davaya konu olan markanın başvuru kapsamında yer alan 35 ve 39. sınıftaki tüm hizmetler ile 41. sınıfta yer alan bir kısım hizmetler yönünden ise benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin gündeme gelmeyeceği, davacının davaya mesnet gösterdiği markanın 556 sayılı KHK.md.8/4 anlamında tanınmış marka niteliğini taşımadığı, kötü niyet iddialarının ispatlanamadığı gerekçesi ile,

davanın kısmen kabul kısmen reddine, YİDK'nın 13/01/2016 tarih 2016-M-406 sayılı kararının 41. sınıftaki “Eğitim ve öğretim hizmetleri sempozyum konferans kongre ve seminer düzenleme idare hizmetleri spor kültür ve eğlence hizmetleri (sinema spor karşılaşmaları tiyatro müze konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil) dergi kitap gazete vb gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim vasıtası ile anılan hizmetlerin sağlanması da dahil) hizmetleri'' yönünden iptaline ve davalı şirketin 2014/90369 numaralı markasının bu hizmetler yönünden

hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, YİDK kararının iptali ile davalı şirket markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine yönelik fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.