Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/995 K.2019/7953

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/10/2017 tarih ve 2016/467 E- 2017/457 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2018 tarih ve 2018/471 E- 2018/1182 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından TPMK nezdinde, 2015/20298 başvuru numarası ile “keskin & keskin” ve 2015/20302 başvuru numarası ile “keskins choice” markalarının tescili için başvuruda bulunduğunu, ilan süresi içerisinde davalılar tarafından yapılan itirazlar üzerine,

müvekkilinin her iki marka tescil başvurusunun da reddedildiğini, bunu müteakip müvekkili tarafından TPMK YİDK’ya yapılan itirazın da reddedildiğini, işbu davanın konusunu oluşturan YİDK’nın söz konusu kararlarının, YİDK’nın yine müvekkilinin “keskin” ibareli bir başka marka başvurusuna yapılan itirazlar üzerine vermiş olduğu karar ile açıkça çeliştiğini, “keskin efendi” markasının müvekkili şirket adına tescil edildiğini, davalının müvekkili şirketin kötü niyetli olduğu yönündeki iddia ve beyanlarının da yersiz ve mesnetsiz olduğunu,

gerçek ve tüzel kişilerin dilediği her sınıfta dilediği her markayı KHK hükümleri çerçevesinde tescil ettirme hak ve hürriyetlerinin olduğunu, TPMK tarafından verilen red kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2016-M-9719 ve 2016-M-10367 sayılı kararlarının iptali ile marka başvurularının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacının marka tescil başvurusuna karşı davalı Keskinoğlu İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi ve davalı Keskinoğlu Tavukçuluk ve Damızlık İşletmeleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketi’nin kendilerine ait tescilli markalara dayalı olarak itiraz etmeleri üzerine TPMK YİDK’in, davacının başvuru markası ile davalı şirketlere ait itiraza mesnet markaların benzer olduğundan bahisle itirazı reddetmiş olmasına,

itirazın reddi üzerine açılan işbu davada da, mahkemece davacının başvuru markası ile davalı şirketlere ait itiraza mesnet markaların benzer bulunmasına, her bir davalı şirket ile TPMK arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmasına ve tüm bu nedenlerle davalılardan Keskinoğlu Tavukçuluk ve Damızlık İşletmeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin temyiz aşamasında davayı kabul beyanının sonuca etkisinin bulunmamasına göre,

yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.