Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1049 K.2022/427

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.11.2017 tarih ve 2013/220 E- 2017/1336 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2019 tarih ve 2018/1185 E- 2019/1531 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

duruşma için belirlenen 18.01.2022 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 25.04.2013 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların usul ve yasa ile iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, şirketin kötü yönetildiğini ileri sürerek dava konusu genel kurulda 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11. maddeler ile alınan kararların iptalini, şirkete yönetici kayyım atanmasını, mevcut yönetim ve denetimin tedbiren işten el çektirilmesini, özel bir denetim firmasına şirketin 2011-2012 yılı hesaplarının denettirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu edilen genel kurulda alınan kararların kanuna, esas sözleşmeye ve dürüstlük aykırı olmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. Her ticaret şirketi gibi anonim şirketin nihai amacı kâr elde etmek ve bunu dağıtmak olup anonim şirketin kâr elde etme ve dağıtma nihai amacından doğan pay sahibinin kâr payı hakkı da bir vazgeçilmez haktır.

Davacılar, davalı şirketin 2000 yılından beri kâr payı dağıtmadığı halde yüklü miktarlarda bağış yapıp burs verdiğini ileri sürerek genel kurulda kârın dağıtılmamasına dair alınan 7 nolu kararın da iptalini istemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacıların davalı şirketin uzun yıllardır kâr payı dağıtmadığına ilişkin iddiaları da araştırılıp, genel kurulda alınan kâr dağıtmama kararının davalı şirketin faaliyet gösterdiği sektörün genel gelişimi, davalı şirketin ekonomik faaliyet ve amaçları, ayrıca şirket işlemlerinin devamlı gelişmesini veyahut mümkün olduğu kadar istikrarlı kâr payı dağıtılmasını temin bakımından değerlendirilmek suretiyle yasaya, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı yolunda bu sahada uzman içinde ekonomistin de bulunduğu bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak,

sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlarda ayrıntılı bir değerlendirme yapılmaksızın salt SPK'nın Seri IV. No:39 sayılı Tebliğinin 5. maddesine uygun olarak kârın dağıtılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı verilen karar yerinde görülmemiştir.