Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1227 K.2020/4875

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.11.2017 tarih ve 2017/243-2017/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan sözleşme gereği davacının yapımcılığını üstlendiği dizi filmde davalının oyuncu olarak yer aldığını, davalının haber vermeksizin görevini bıraktığını ve aynı zamanda sözleşmenin 11. maddesine aykırı olarak müvekkilini kötüleyen şekilde dava dışı TRT'ye ihtarname gönderdiğini, davacının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle anılan madde delaletiyle yine sözleşmenin 9. maddesinde kararlaştırılan cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, 50.000 USD cezai şartın 26.11.2014 ihtar tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş;

daha sonra davasını ıslah ederek davalının görevini bırakmadığını, dizinin 79. bölümünden sonra senaryoda kendisine rol verilmemiş olması nedeniyle dizide oynatılmayacağının sözlü olarak iletildiğini, sözleşmenin 5.1.11 nolu maddesi uyarınca her bölümde rol verilmesinin taahhüt edilmediğini, icra edilen bölümlerin yayınlanmış olmak şartıyla ücrete hak kazanılabileceğinin düzenlendiğini, ancak 11. madde gereği müvekkili yapımcı aleyhine ihtarnamesi nedeniyle davalının cezai şarta mahkum edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı, davaya cevap vermemiş ancak aşamalarda vekili, müvekkiline ödenmeyen maaşlar ve ücretlerin olduğunu, bunlarla ilgili belgeler sunacaklarını, iddia edildiği gibi müvekkilinin işi kendiliğinden terk etmesinin söz konusu olmadığını, tanık bildireceklerini ve tanıkların müvekkilinin işten kendiliğinden ayrılmayıp şirket tarafından işten atıldığı hususunda bilgi sahibi olduklarını, davalı asil ise yeni sezonun 4. bölümünden itibaren yani 84 bölümün tamamında rol aldıktan sonra yapım koordinatörü dava dışı ... 'in telefonla kendisini arayarak bundan sonra birlikte çalışmayacaklarını bildirdiğini, kendisinin yapımcıyı aradığını ancak ulaşamadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki imzalanan sözleşmenin 11.maddesinde icracı sanatçının sözleşme süresi ile sınırlı olmaksızın yapımcı aleyhine her ne sebeple olursa olsun aleyhte beyanda bulunmayacağını kabul ve taahhüt ettiği, aksi davranış halinde doğacak her türlü zararı gidermekle yükümlü olmaktan başka sözleşmenin 9.maddesinde belirlenen cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunun düzenlendiği, sözleşmenin 9. maddesinde ise sözleşmeye uymama ve aykırılık halinde 50.000 USD cezai şartın ödeneceğinin belirtildiği,

ancak taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan cezai şartın miktarının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 182. maddesi uyarınca tarafların ekonomik durumu, özel olarak borçlunun ödeme kabiliyeti ile beraber borcunu yerine getirmemiş olması nedeniyle sağladığı menfaat, borçlunun kusur derecesi ve borca aykırı davranışının ağırlığı nazara alındığında hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olarak tespit edilmesi gerekirken bir tarafın sebepsiz zenginleşmesine yol açacak şekilde yüksek oranda belirlendiği ve takdiri indirim yapılmasını gerektirdiği gerekçesiyle,

davanın kısmen kabulü ile davalının taraflar arasındaki 06.08.2013 tarihindeki sözleşmeye aykırılığı nedeniyle belirlenen cezai şarttan takdiren indirim yapılmak suretiyle 15.000 USD'ye 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesince devlet bankalarının dövize uyguladığı en yüksek faiz yürütülmek suretiyle, davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava taraflar arasındaki sözleşmeden doğan cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece her ne kadar isabetli şekilde yukarıda belirtildiği gibi takdiri indirimle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, davacının davalı yanı temerrüde düşürmek maksadıyla 6098 sayılı TBK’nın 117/1. maddesi gereğince Beykoz 2. Noterliği’nin 26.11.2014 tarih 55916 sayılı temerrüt ihtarnamesi düzenleyerek davalıya gönderdiği ve mezkur ihtarnamede 50.000 USD cezai şartın ihtarnamenin tebliğinden itibaren yedi gün içinde ödenmesini istediği anlaşılmakla anılan ihtarnamenin tebliğ şerhli örneği dosyaya alınarak davalının temerrüde düşürüldüğü tarihe göre faize hükmedilmesi gerekirken yanılgılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3- Ayrıca, mahkemece davalının sözleşmede öngörülen cezai şarttan sorumlu olduğu kabul edildikten sonra sözleşmede kararlaştırılan cezai şart miktarını fahiş olduğu takdirde re’sen indirmekle mükellef olduğundan 6098 sayılı TBK’nın 182. maddesi uyarınca takdiren cezai şartın indirilmesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetildiğinde, reddedilen kısım dikkate alınarak davacı yan aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi de doğru olmamış kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.