Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1277 K.2021/960

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.06.2018 tarih ve 2015/1113 E- 2018/596 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1679 E- 2019/1610 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı Şenpres Ltd. Şti.’nden alacağına mahsuben dava konusu çekinde içinde bulunduğu bir kısım çekleri aldığını ancak anılan çeklerin çalındığını, bu sebeple çek iptali için dava açıldığını, açılan dava sonrasında dava konusu 30.09.2015 tarihli 100.000,00 TL bedelli işbu dava konusu çekin ilgili bankaya ibraz edildiğini ancak ödeme yasağı sebebiyle ödenmediğinden anılan çekin davalılardan IDS Grup Ltd.

Şti. tarafından icra takibine konu edildiğini, çekte müvekkilinin cirosunun bulunmadığını, anılan çekin davalılarca meşru olmayan yollarla, kötüniyetli olarak iktisap edildiğini, dava konusu çekin yanında diğer çeklerin bankalara ibraz edildiğini, ancak ödeme yasağı kararı nedeniyle ödenmeyen çeklerin icra takiplerine konu edildiklerini, ciro silsilesindeki Forsec firması ile davalı IDS Şti.'nin kurucularının ve ortaklarının aynı firmalar olduğunu, anılan davalının çek alınan firmalarla ticari ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek 8145101 seri numaralı 30.09.2015 tarihli 100.000,00 TL bedelli çekin istirdadını,

çek bedelinin ödenmesi halinde ise anılan bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalı IDS Grup..Ltd. Şti.’den tahsilini, davalıların %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmelerini talep ve dava etmiştir.

Davalı IDS Grup Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin ciro ile çeki iktisap eden meşru hamil olduğunu, müvekkilinin kötüniyet ve ağır kusurla iktisabını ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, %20’den aşağı olmamak üzere tazminatın tahsilini istemiştir. Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ve dava dışı Şenpres Ltd. Şti.' nin ticari defterlerinin incelenmesi sonucunda davacı ve dava dışı şirket arasında yoğun ticari ilişki bulunduğu, davaya konu çekin davacı şirkete ödeme amaçlı verildiğinin belirlendiği, davacının diğer davalı şirketlerle herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığı, 30.03.2015 tarihli çek çıkış bordrosunda da dava dışı Şenpres Ltd.

Şti. tarafından davaya konu çekin davacı şirkete teslim edildiğinin anlaşıldığı, davacı şirketin yasal hamil olduğundan istirdat talebi yönünden davacının taraf sıfatının bulunduğu, davaya konu çekte ciro silsilesinin görünüşte düzgün olduğu, ciro silsilesinde imzası bulunanların imzalarının gerçek cirantalara ait olup olmadığını tahkik zorunluluğu olmadığı, TTK’nın 792. maddesi gereğince davalıların çeki iktisap ettiği anda kötüniyetli olduğu veya ağır kusurunun bulunduğunun davacı tarafından ispat edilemediği,

ilgili madde gereğince davalı hamilin ağır kusur ve kötüniyetinin kanıtlanmasının gerektiği, dosya münderecatından davalı hamil takip alacaklısının bile bile davacının zararına kötüniyetli olarak çeki ciro ile temlik alarak takibe koyduğu hususu ile ağır kusur ve kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı, takip konusu yapılmış olmakla yeminin de konusunu oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi''nce, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacı vekilinin ileri sürdüğü hususlar ve davalının ticari defter sunmamış olması, kötüniyeti kanıtlamaya yeterli olmadığı, diğer davalıların son hamil olmayıp ciranta oldukları, istirdat davasının anılan davalılara yöneltilemeyeceği, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.