Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1369 K.2020/4947

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.06.2019 tarih ve 2014/674-2019/900 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 10.11.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar Axa Sigorta ve S-Sistem vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilaç ve tibbi cihaz alım satım, ithalat, ihracat ve üretimi işi ile uğraştığını, dava dışı satıcı firmadan satın aldığı, 22.05.2006 tarihli konşimento, 19.05.2006 tarihli fatura muhteviyatı bir kap 26 kg ilacın alıcısı olduğunu, davalılardan S Sistem Lojistik Sistemleri A.Ş.'nin Atatürk Hava Limanında antrepo hizmeti verdiğini, diğer davalının ise bu davalının sigortacısı olduğunu ve yangın mali sorumluluk sigortası poliçesi kapsamında rizikoları teminat altına aldığını,

konşimento muhteviyatı malın Avurturya'dan İstanbul Atatürk Hava Limanı'na geldiğini ve davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş.'nin antreposuna alındığını, 24.05.2006 tarihinde Hava Limanı'nın C Kargo terminalinde çıkan yangında antrepoda bulunan ilaçların yanarak zarar gördüğünü, uğranılan zararın 77.760 EURO olduğunu ileri sürerek, şimdilik 77.760 EURO tazminat, 5.437 EURO işlemiş faiz olmak üzere toplam 83.197 EURO'nun davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekili, dava konusu yangının müvekkilinin antreposu dışında DHMİ'nin kontrolündeki sundurma bölümünde başladığını, gerçekleşen yangında müvekkiline atfı kabil kusur bulunmadığını, müvekkilinin DHMİ'nin kiracısı olması sebebiyle bir kiracı olarak ne tür tedbir alırsa alsın, mücbir sebep teşkil eden büyüklükteki bir yangının sonuçlarını önleyemeyecek durumda olduğunu, müvekkilinin antrepo işleticisi olarak imkanları ölçüsünde eşyaların istifi, kurtarılması ve yangınla mücadeleye ilişkin yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yangının sundurma bölümünden kaynaklanması nedeniyle sigortalı firmaya kusur izafe edilemeyeceğini, sigortalı şirketin kiracı olarak malların istifi, kurtarılması ve yangınla mücadele yönünden tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu sebeple zararın teminat dışında kaldığını belirterek davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı S.Sistem Lojistik Hizm.

AŞ’nin, sorumluluğunun, mutlak ve kusursuz sorumluluk olduğu, ancak ardiyecilik görevinin gereği yükümlülüklerine aykırılık, ihmal ya da kusurunu gerektirecek bir durum tespit edilemediğinden, Varşova Sözleşmesi'nin 25/A/ fıkra 1 maddesinde belirtilen taşıyıcının tabi olduğu sınırlı sorumluluk şartlarına göre teknik bilirkişilerce hesaplanan tespit edilen 442 SDR’den sorumlu olacağı, davalı ... şirketinin, düzenlenen poliçe ve teminat kapsamında, sorumluğunun oluşmayacağı kanaatine varıldığından, davacının davasının davalı S.

Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile 457,29-EUR’nun, 10.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek, fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince EUR cinsinden 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline, davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden fazlaya ilişkin talebinin reddine ve davalı ...Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 18/06/2019 tarihi itibariyle 3.200.00 TL'dir.

Somut olayda, davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulü ile 457,29 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, kabul edilen tutar dava tarihindeki kurdan Türk Lirasına çevrildiğinde miktar itibariyle temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı ...Ş. yönünden verilen hükmün onanması gerekmiştir. 3- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Dava, uluslararası havayolu taşıması sırasında taşınan emtianın yangın sonucu zayi olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının Varşova Sözleşmesi’nin 25/A/1. bendi uyarınca sınırlı sorumluluğunun söz konusu olduğu, bilirkişi raporuna göre belirlenen 442 SDR’nin dava tarihindeki EURO kuru üzerinden 457,29 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, olay tarihi itibariyle emtianın yüklendiği Avusturya’nın Montreal Sözleşmesine imza koymuş olması nedeniyle anılan sözleşmenin 1., 22., 23. ve 55. maddesi hükümleri ile yine olay tarihi itibariyle varış yeri olan ülkemizin taraf olduğu Lahey ve Montreal Protokolleri ile değişik Varşova Konvansiyonunun 22. maddesi hükmü gereğince,

taşıyıcının sınırlı sorumlu olduğu hallerde ve dava açılması durumunda tazminata esas SDR biriminin karar tarihindeki kur dikkate alınmak suretiyle ilgili para birimine dönüştürüleceğinin öngörülmüş olması birlikte değerlendirildiğinde, davalının sorumlu olacağı tutarın belirlenen SDR birimi üzerinden karar tarihindeki Euro karşılığı olarak belirlenmesi gerekirken dava tarihindeki kur değerinin esas alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.