Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1439 K.2021/1276

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 22.01.2020 tarih ve 2019/1609 E- 2020/56 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 29, 31, 33, 35, 43 ve 44. sınıflardaki mal ve hizmetler için yapılan 2012/76916 numaralı “DATÇA VİNEYARD & WİNERY+Şekil” ibareli marka başvurusunun Markalar Dairesi tarafından 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-b-c maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, anılan karara yapılan itiraz üzerine YİDK’nın 2015-M-5688 sayılı kararıyla aynı KHK’nın 7/1-b maddesi yönünden itirazın kabul edildiğini, 7/1-c maddesi yönünden yapılan itirazın reddedildiğini ve 7/1-a maddesi uyarınca başvuru markasının tüm mallar yönünden resen reddedildiğini, kararda esas unsurun “DATÇA” ibaresi olduğunu, ayırt edici niteliği haiz olduğunu,

coğrafi kaynak belirten bir adlandırma içermediğini, Yargıtay içtihatlarında şehir isimlerinin kullanılacağı mamül veya hizmetin nevi ile birlikte ancak işaret olarak kullanılabileceğinin ve bunun sonucunda marka olarak tescilinin mümkün olabileceğinin belirtildiğini, bölge veya şehir adlarının marka olarak tescilinde bir engel bulunmadığını, Datça ilçesi ile şarap ürünlerinin ve tescil kapsamında bulunan sair emtianın bağlantılı olduğunu gösterir hiçbir delilin mevcut olmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2015-M-5688 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili; başvuru markasındaki ibarenin ayırt edici niteliği haiz olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı başvurusunun soyut ayırt ediciliği haiz olduğu ve markanın tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7/1-a bendine aykırı olmadığı, ancak “DATÇA + şekil” ibareli davacı başvurusunun dava konusu YİDK kararı ile reddedilen mal ve hizmetler bakımından coğrafi kaynak belirttiği, bu sebeple de markanın tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7/1-c bendine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamı uyarınca tüm dosya kapsamına göre dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c bendi uyarınca reddinin yerinde bulunmadığının kabul edilmesi gerektiği, dava konusu "DATÇA VİNEYARD & WINERY + ŞEKİL" unsurlu marka başvurusunun, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c bendi uyarınca reddinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı TPMK YİDK'nın 30.06.2015 tarih ve 2015-M-5688 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.