Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1458 K.2021/976

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.07.2018 tarih ve 2017/372 E- 2018/299 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.01.2020 tarih ve 2018/1881 E- 2020/29 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde "SAATCHI&SAATCHI" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2011/90886, 2011/59797, 2010/15196, 2006/13645, 2015/100046, 2011/90032, 2006/13646, 2011/90037 sayılı ve “saat&saat türkiyenin saatçisi”, “saat&saat türkiyenin saatçisi”, “saat&saat şekil”, “saat&saat şekil”, “saat&saat outlet”, “saat&saat in” ,”saat&saat’in şekil”, “saat&saat” ibareli markalara ve benzerlik nedenine dayalı itirazın kısmen kabul edilerek,

davacının başvurularının kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilinin uluslararası tanınmış bir iletişim ve reklam ajansı olduğunu, TPMK nezdinde de 2016/44522 sayılı “Saatchi” markasının sahibi olduğunu, markaların işitsel ve görsel açıdan benzer olmadığını, müvekkilinin markanın yaratanı ve gerçek hak sahibi olduğunu, üzerinde kazanılmış hakkı bulunan “Saatchi&Saatchi” markasının tanınmış bir marka olduğunu ileri sürerek 2016/44558 sayılı “Saatchi&Saatchi” marka başvurusuna ilişkin TPMK YİDK’nın 04.08.2017 tarih ve 2017-M-6433 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, markaların bıraktıkları izlenimin aynı olduğunu, davacı tarafın reklamcılık sektöründeki başarılarının huzurdaki dava ile ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun "SAATCHI&SAATCHI" ibaresinden oluştuğu, davacının tescilini talep ettiği markanın davalı markaları ile benzer aynı olduğu ve markaların 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer oldukları, davacının 2016/44552 tescil numaralı “SAATCHI” markası ile davaya konu “SAATCHI&SAATCHI” markasının 35 ve 42. sınıf bakımından aynı/aynı tür emtiayı kapsadıkları,

kazanılmış hakka dayanak gösterilen markanın tescil başvurusunun 17.05.2016 tarihinde olduğu dolayısıyla hükümsüzlük davası açma süresinin dolmadığı bu çerçevede “Müktesep hak iddia edilen tescilli marka ile davaya konu markadaki asli unsurların muhafaza edilmiş olması, eski markaya karşı hükümsüzlük davası açılacak sürenin dolmuş olması ve bu markanın çekişmesiz şekilde kullanılması” ilişkin müktesep hakka ait şartların gerçekleşmediği, davacının markasının tanınmışlığı yönünde yeterli delil sunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusuna konu "SAATCHI&SAATCHI" ibaresi ile davalının "saat&saat" esas ibareli markaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde görsel ve fonetik açıdan da benzer olmaları nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasın bulunduğu, markaların aynı/aynı tür emtiayı kapsadıkları, müktesep hakka ait şartların da somut uyuşmazlıkta gerçekleşmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde markalar arasındaki benzerlik değerlendirmesi yönünden bilirkişi heyeti raporları arasında çelişki bulunmadığı ve Paris Sözleşmesi'nin 6. maddesi kapsamında marka tanınmışlığı tescil bakımından tek başına üstün hak sağlamayacağından İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.