Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1571 K.2021/789

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/07/2018 tarih ve 2016/826 E- 2018/462 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/02/2020 tarih ve 2018/2243 E- 2020/152 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TEDAŞ'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşme hükümlerine göre dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılarak sözleşme öncesi dönem bakımından davalıda olduğunu,

dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Altyapı Koordinasyon Merkezinin (AYKOME) katılım payı ödemesinin davalı tarafından ödenmemiş olması nedeniyle müvekkili aleyhine katılım bedelinin tahsili için dava açıldığını, müvekkili aleyhine hükmün kesinleştiğini,

müvekkilince dava dışı İBB’ye ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödenen 22.299.437,65 TL’nin ve Hazineye ödenmiş olan 788.973,00 TL temyiz harcının ve 609.661 TL bakiye karar harcının ödeme tarihlerinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, bu nedenle rücu talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava dışı İBB Başkanlığı tarafından işbu davanın davacısı aleyhine Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği Hükümleri gereğince 2003 ek bütçesi ve 2004, 2005, 2006 yıllarına ilişkin alt yapı yatırım fonu bütçelerinde; işbu davanın davalısı adına tahakkuk eden kurum paylarının toplamı olan 13.282.359,70 TL'nin tahsilinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiği, dosyaya ibraz edilen ödeme belgeleri ile sabit olduğu üzere asıl ve ferileri ile birlikte davacının ilamdan doğan sorumluluk nedeniyle davalıdan 21.575.702,99 TL, bakiye harçtan kaynaklı

ödeme nedeniyle 589.414,68 TL ve temyiz başvuru harcından kaynaklı 190.793,03 TL alacağı olduğu, davacı vekilinin dosyaya ödeme belgesi ibraz edilmeyen ve feragat edilen 591.730,00 TL’lik bakiye temyiz onama harcı talebinin ise reddi gerektiği, davalının zamanaşımı savunmasının yerinde görülmediği, ödemeye konu olan olayların davalı TEDAŞ'ın sorumlu olduğu dönemde gerçekleştiği, bu kapsamda yapılan ödemelerden davalının sorumlu olduğu,

yine bu nedenle davacının ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesi ile 21.575.702,99 TL ilamdan kaynaklı alacak, 589.414,68 TL bakiye harçtan kaynaklı, 190.793,03 TL temyiz başvuru harcından kaynaklı alacak olmak üzere toplam 22.355.910,70 TL alacağın 807.007,75 TL'sinin 27/08/2012 tarihinden, bakiyesinin 05/06/2014 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.