Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1612 K.2021/3209

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.06.2018 tarih ve 2016/448 E- 2018/325 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.02.2020 tarih ve 2018/1638 E- 2020/225 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına 85/085461 sayı ile tescilli "LİDER" markasının 1985 yılından itibaren gıda sektöründe davacı tarafından kullanıldığını, davalının da ibareyi davacı markasının tanınmışlığından faydalanmak amacıyla aynı ürünler için kullandığının tespit edildiğini, davalı fiilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek markaya vaki tecavüz ve haksız rekabetin men ve ref'ine, karar özetinin gazetede ilanına, davalı firmanın ticaret sicilden 1 yıl süre ile ticaretten men edilmesine, davalı ticari ünvanından “LİDER” ibaresinin terkinine, haksız kullanım nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, "LİDER" ibaresinin davalının ticaret ünvanının özünü-çekirdeğini teşkil ettiğini, davalı şirketin ilk defa 1989 yılında şahıs şirketi olarak ve 1994 yılında ise limited şirket olarak tescil edildiğini, davalı şirketin 2016 yılı itibari ile yurtiçinde 16 ilde satış yaptığını ve İsviçre'ye de ihracaat yaptığını, davalı şirketin 30 yıla yakın süredir kuruyemiş sektöründe "LİDER" markasını kesintisiz olarak kullandığını, markaya ayırt edici nitelik kazandırdığını ve piyasada tanınmış hale getirdiğini, davacının sessiz kalmakla marka kullanımına zımnen izin vermiş olduğunu, ayrıca 2014/04542 sayılı "LİDER" ibareli endüstriyel tasarım tescil belgesi bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kullanımının davacı adına kayıtlı marka ile aynıya yakın düzeyde benzer olduğu, markaların aynı mallar üzerinde kullanılması nedeniyle de kullanıcılar yönünden karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davalı adına tescilli marka ve endüstriyel tasarımların dava konusu kullanım için davalıya yasal bir hak sağlamadığı, ancak 2009 yılından itibaren kabul edilen davalı kullanımlarından dava tarihine kadar geçen 7 yıllık süre içerisinde davacı tarafın haberdar olmamasının ticari hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.