Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1642 K.2021/3881

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.02.2018 gün ve 2017/538 E. - 2018/111 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 26.11.2019 gün ve 2018/1985 E. - 2019/7533 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait vincin davalı tarafından yapılan taşıması esnasında yaya üst geçidine çarparak hasar gördüğünü, müvekkilinin başka bir firmadan ikame vinç kiraladığını, ikame vinç için düzenlenip davalıya gönderilen faturanın iade edildiğini, hasar gören vincin halen müvekkiline teslim edilmediğini, ikame vinç kiralanması yoluna devam edildiğini ileri sürerek mart ve nisan ayları ikame vinç bedeli için 47.200.-TL'nin 23.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini; birleşen davada ise, aynı iddialarını tekrar ederek mayıs ve haziran ayları ikame vinç kira bedeli olan 23.880,-TL'nin 23.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.