Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1657 K.2021/4148

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 30.03.2017 gün ve 2017/İHK-1718 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile TARSİM acenteleri arasında bitkisel ürün sigortası akdedildiğini, davacının üzüm bağının don hasarına uğradığını, davalıya gerekli bilgilendirme ve ihbarda bulunulduğunu, davacının Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesinden delil tespiti isteminde bulunduğunu, davaya konu üzüm bağının don zararına uğradığı için parsellerde toplam 50.925,59 TL zarar tespitinde bulunulduğunu, %10 muafiyet bedeli düşüldükten sonra 45.833,04 TL’nin sigorta şirketi tarafından ödenmesi gerektiğini, TARSİM tarafından hazırlanan standart poliçelerin TMK 2, TBK 25 ve TTK 55. maddelere aykırı olduğunu ileri sürerek Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesince tespit edilen 45.833,04 TL'nin ihbar tarihi ile işleyecek avans faizi ile sigorta şirketi tarafından davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; ilgili poliçe için 29.03.2016 tarihinde don hasarı olduğu gerekçesiyle 56 gün sonra acenteye başvurulduğunu, acente tarafından aynı gün sistem üzerinden hasarın ihbar edildiğini, 25.05.2016 tarihinde yerinde tespit yapıldığını, 57 gün sonra yapılan tespitin alanda hasara bağlı bütün emarelerin kaybı ve eksperlerin tespit yapabilecekleri verilerin olmaması anlamına geldiğini, tespit raporunda verim kaybının nedenine dair açıklama yapılmadığını, don hadisesi dışında tarımsal üretimi etkileyen onlarca faktör olduğunu belirterek başvurunun reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davacının hasarın don sebebi ile meydana geldiğini somut olarak ispat edemediği, davalının ise hasarın poliçe kapsamında olmadığını ispat ettiği, hasarın don sebebi ile oluşup oluşmadığının ihbarın çok geç yapılmış olması nedeni ile net olarak açıklığa kavuşamadığı, başvuru sahibinin ihbar yükümlülüğünü sigorta poliçesi genel şartları ve TTK 1439/2 maddesi gereğince 56 gün sonra ihmali ile ihlal ederek rizikonun gerçekleşmesini tespite engel olduğu, sigorta ettirenin kusurunun ağır kusur olup kast derecesinde kabul edilerek beyan yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebi ile gerçekleşen rizikodan sigortacının tazminat ödeme yükümlülüğünün ortadan kalktığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince; ispat yükünün davacıda olduğu, her iki poliçe genel şartlarında rizikonun gerçekleşme tarihinden itibaren don hasarlarında, tespitin doğru, hatasız ve zamanında yapılmasını sağlayacak ve 10 günü geçmeyecek şekilde ihbarda bulunulması gerektiği, davacının hasar ihbarını en geç 09.04.2016 tarihinde kadar yerine getirmeyip 56 gün sonra ihbar yapıldığı, basında çıkan don haberleri gereği davacının kendi bağlarını kontrol etmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.