Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1851 K.2022/926

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.05.2017 tarih ve 2014/1030 E. - 2017/396 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.01.2020 tarih ve 2018/981 E. - 2020/47 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

duruşma için belirlenen 08.02.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin taşımacılık işleri ile ilgili faaliyette bulunduğunu, davalı tarafın da müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösterdiğini, bu kapsamda ortak projeler üstlendiklerini, taraflar arasındaki ilişki çerçevesinde müvekkilinin davalıdan 252.764,14 TL alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazın iptaline, asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişkinin olduğunu ancak müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar davacı şirket ticari defterlerine göre alacak borç kaydı ticari defterlerin dayanakları ile birlikte ibraz edilmemesi nedeniyle tespit edilememiş ise de, HMK 222. maddesine göre aleyhine delil olan davalı şirket kayıtlarına göre takip tarihi itibariyle davacı alacağının 251.874,75 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 251.874,75 TL asıl alacak ve asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, 50.374,95 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; hükme esas bilirkişi raporu, denetime ve hüküm kurmaya elverişli görülmediğinden, gerek taraf şirketlerin ticaret defterlerinin gerekse de dosyada mevcut BA-BS formlarının incelenmesi için dosya üzerinde üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 191.246,59 TL, dava tarihi itibariyle ise 175.149,11 TL alacaklı olduğu, HGK'nın 19.10.2011 tarih, 2011/532-640 E.K. sayılı kararında da açıklandığı üzere icra takibinden sonra, itirazın iptali davasından önce yapılan ödemeler için dava açılmasında hukuki yararın bulunmadığı,

buna göre dava tarihi itibariyle tespit edilen 175.149,11 TL yönünden davacının haklı olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasında 175.149,11 TL asıl alacak için itirazının kısmen iptaline, takibin bu miktar üzerinden takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan 35.029,82 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep ile davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.