Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1889 K.2020/3415

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22/12/2016 gün ve 2015/380 - 2016/954 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/02/2019 gün ve 2017/2136 - 2019/1426 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'ün müvekkil şirketin ortağı olduğunu, aynı zamanda mali işlerini yönettiği dönemde, şirketin müdürlüğüne atanan davalı ... ve ... ile anlaştığını, davalıların şirketin parasını bankalardan tahsil ederek zimmetlerine geçirdiklerini, şirketin mallarını da şirketin Atatürk Hava Limanı Serbest Bölgesi Şubesi'ne göndermiş gibi gösterip, yine aynı şubeden BNB AkDresdner Finansal Kiralama A.Ş'ye satışını yaparak,

anılan şubeden fatura keşide ettiklerini, faturayı şirket kayıtlarına intikal ettirmediklerini, satış yapılan şirketten gelen bedelleri ise şirketin hesabı olmakla birlikte aktif olarak kullanmadıkları Anadolu Bankası...

Şubesi'ne 08.09.2004 tarihinde 570.403 USD'yi 13.09.2004 tarihinde 600.000 USD'yi transfer ederek, yine 08.09.2004 ve 13.09.2004 tarihlerinde anılan bankadan nakden çekmek sureti ile zimmetlerine geçirdiklerini, davalıların toplam 1.170.403 USD'yi kendi aralarında pay ettiklerini ve şirket hesaplarına intikal ettirmediklerini ileri sürerek, 1.170.403 USD'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 1.170.403 USD’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 05.12.2019 tarih 2019/2900 E. 2019/7881 K. sayılı ilamı ile “....davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.02.2019 tarih 2017/2136 E. 2019/1426 K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının açıklanan gerekçeyle davalılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına...” karar verilmiştir.

Davalılar ... vekili ve ... vekili, Dairemizin 05.12.2019 tarih 2019/2900E. 2019/7881 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, karar düzeltme yasa yolu kullanılarak bozulan karara karşı yeniden karar düzeltme yasa yolunun açık olmadığı gerekçesiyle 29.01.2020 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin, 13.02.2020 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili ek kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

1- Karar düzeltme yolu HUMK'nın 440-442. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre karar düzeltme talebi temyiz incelemesi sonucunda kararı vermiş olan Yargıtay Dairesince incelenip karara bağlanır. Yargıtay kararının karar düzeltme istenebilecek kararlardan olup olmadığı, süresinde karar düzeltme yoluna başvurulup başvurulmadığı ve diğer usulü eksiklikler yönünden de ön inceleme yetkisi, her halde kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulan Yargıtay Dairesine aittir. HUMK'nın 432/4. maddesi hükmü burada kıyas yoluyla uygulanamaz.

Bu durum karşısında somut uyuşmazlıkta mahkemece 29.01.2020 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin, 13.02.2020 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup anılan kararların kaldırılmasına, Dairemizin 05.12.2020 tarihli ilamına yönelik davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine mahkeme kararını bozan Dairemiz’in 05.12.2019 tarihli kararına karşı olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 442. maddesi uyarınca aynı ilam aleyhine birden fazla karar düzeltme istenemeyeceğinden, davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.