Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1917 K.2021/1290

Taraflar arasında görülen davada Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.06.2016 tarih ve 2016/209-2016/309 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları araçta davacılar murisinin yolcu olarak bulunduğu sırada aracın tekerinin patlaması sonucu çıkan ses ve sarsıntı nedeniyle davacılar murisinin başını çarparak vefat ettiğini, davacıların murisin desteğinden yoksun kaldığını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 68.076,92 TL maddi ve 115.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; taşıyıcı ve işletenin sorumluluğunu gerektiren lastik patlamasının murisin ölümüne tek başına etkili olmadığı, buna göre takdir edilecek maddi ve manevi tazminattan bir miktar indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 47.307,69 TL maddi, 7.500,00 TL manevi, davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.