Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/206 K.2021/3222

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.10.2016 gün ve 2016/234 - 2016/243 sayılı kararı onayan Daire'nin 24.09.2019 gün ve 2018/4443 - 2019/5764 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mobilya sektöründe faaliyet gösterdiğini, tanınmış markalara sahip olduğunu, ''COMFY'' ibareli marka başvurusunun Markalar Dairesi tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-a,c maddesi uyarınca reddi kararına yapılan itirazın YDİK kararı ile reddedildiği ayrıca, 2003/19655 sayılı marka ile KHK'nın 7/1-b kapsamında benzer olduğu gerekçesiyle 20. sınıf emtia yönünden başvurunun reddine karar verildiği, kararın hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu ibarenin cins, çeşit ve vasıf bildirir nitelikte olmadığı gibi uzunca bir süredir marka olarak kullanılıp ayırtedici niteliğe kavuştuğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'in 21.06.2005 tarih ve M 2234 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm kapsamına göre, "confy" ibaresinin 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c maddeleri kapsamında değerlendirilemeyeceği, başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında 20. sınıftaki mallar için reddinin yerinde olduğu, KHK'nın 7/son maddesi kapsamında bir ayırt edicilik sağlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.