Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2105 K.2021/2626

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12.11.2019 tarih ve 2017/662 E. - 2019/733 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, dava dışı üçüncü kişi tarafından davalı aleyhine başlatılan icra takip dosyasından müvekkiline İİK uyarınca 89/1 haciz ihbarnamesi gönderildiğini, müvekkili tarafından haciz ihbarnamesine süresi içinde itiraz edilerek kesinleşmesinin engellenmesine rağmen icra müdürlüğü tarafından yasaya aykırı şekilde tezkere gönderildiğini ve bu tezkereye de süresi içerisinde yanıt verilerek davalının borç ve riskleri devam etmekte olduğundan paranın icra dosyasına gönderilmesi talebinin yerine getirilemediğinin itirazen bildirildiğini,

icra dosyası alacaklısı tarafından müvekkili aleyhine İcra Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını ve açılan dava neticesinde davanın kabulü ile 85.906,06 TL'nin faiziyle birlikte müvekkilinden tahsiline karar verildiğini kararın kesinleştiğini, müvekkili aleyhine başlatılan takip sonucu icra dosyasına 117.251,38 TL yatırılarak,

davalının icra dosyasına olan borcunun müvekkili tarafından ödendiğini ve tahsili için davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davalının müvekkili nezdindeki hesabında blokede tutulan 30.189 USD'nin alacağa mahsup edildiğini ancak, bakiye alacağın ödenmediğini ve davalının müvekkili aleyhine sebepsiz olarak zenginleştiğini ileri sürerek, 62.956,46 TL'nin 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusunun GKS kaynaklı yasal bir ödeme nedeniyle talep edilen bir alacak olmayıp, tamamen davacının kusurundan kaynaklanan, İİK'dan doğan ve mahkemece hükmedilen kötüniyet tazminatı olduğunu, davacının kendisine gönderilen ihtara eksik ya da hatalı cevap vermiş olması nedeniyle tazminata mahkum edildiğini, kaldı ki müvekkilinin davacıya o tarihte veya sonra herhangi bir kredi borcu bulunmadığını, sadece teslimi gerekli 3 adet çek yaprağı karşılığı yasal tutar olan 1.500,00-1.800,00 TL arasında borcu bulunan müvekkilinden 30.189,00 USD'nin mahsubunun da haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalı tarafın İİK. m. 89/I'e göre davacıya gönderdiği birinci haciz ihbarnamesinde bildirdiği alacak miktarının 62.956,46 TL, davacı tarafın talep edemeyeceği miktarın ise hazırlanan 06.06.2019 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen Bulancak İcra Dairesi masrafları olan takip öncesi faiz, takip sonrası faiz, takip harcı, takip masrafı ve vekâlet ücreti toplamı olan 31.345,32 TL olduğu, bu rakamın alacak miktarından düşülmesinden sonra kalan miktarın 31.641,14 TL olduğu,

bu hesaplama basit matematik işlemini gerektirdiğinden dosyanın tekrar bilirkişiye gönderilmesi gerekmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 31.641,14 TL'nin 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.