KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2020/2229 E., 2021/513 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2021
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.07.2016 gün ve 2015/83 - 2016/118 sayılı kararı onayan Daire'nin 22.05.2018 gün ve 2016/11942 - 2018/3822 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan ... adına 2011/06746 sayılı tekli endüstriyel tasarım ve ortağı bulunduğu davalı İpek Züccaciye Ltd. Şti. adına tescilli 2012/7056 sayılı çoklu endüstriyel tasarımın tescil edildiği ancak bu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını, Çin'den ithal edilmiş ürünleri kendine ait yeni bir tasarım gibi tescil ettirdiğini, bu tasarımların Çin'deki üretici firmaların kataloglarında ve fuarlarda kamuya sunulduğunu ileri sürerek tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımadığı, davalının başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğu gerekçesiyle dava konusu tasarımların hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/2229, K. 2021/513, 27 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama