Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2272 K.2021/3135

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.12.2019 tarih ve 2019/373-2019/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013/71507 nolu “4Play Mobile Solutions” ibareli marka başvurusunun TPMK YİDK kararıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer markalar olduğu gerekçesiyle KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, redde mesnet gösterilen markalardan 2007/32875 nolu "4play" ve 2008/62336 nolu "4play digital workshop şekil" markaların müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin ticaret unvanının değiştiğini, bu markaların müvekkili şirketin değişen ticaret unvanı ile kayıtlı olduğunu,

redde mesnet 2004/29725 nolu "4play" ve 2004/29726 nolu "four play" markalarının davalı şirkete ait olduğunu ancak farklı sınıfları içerdiğini ve markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1 -b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve marka başvurusunun kapsamındaki tüm sınıflar bakımından tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacı şirketin unvanının değiştiğini ve redde mesnet markalardan ikisinin kendisine ait olduğunu bildirmeyi ihmal ettiğini, davacı şirketin markalarının kendi markalarına ayniyet derecesinde benzediğini, mal ve hizmetlerin benzer olduğunu, 35. sınıfa konu hizmetlerin müşterek olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; başvuru ibaresi ile redde mesnet alınan markalar arasında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik koşulu oluşmadığından 556 sayılı KHK'nın 7/-1-b maddesindeki mutlak red sebebinin uygulanamayacağı, davacının marka başvurusu hakkında TPMK tarafından KHK 7/1-b maddesi uyarınca karar verildiğinden YİDK iptal davalarında mesnet marka sahibine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı firma aleyhine açılan davanın husumetten reddine, dava konusu YİDK kararının iptali yönünden açılan davanın kabulüne, 2014-M-12481 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.