Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2292 K.2022/8611

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 27.09.2018 gün ve 2016/1022 - 2018/740 sayılı kararı ONAYAN Daire'nin 04.03.2020 gün ve 2019/1237 - 2020/2367 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Egebank A.Ş.'de bulunan hesabındaki mevduatın talep edilmesine rağmen off-shore hesabına aktarıldığını, İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/99 esas ayılı dosyası ile hükme bağlanan ve İstanbul 37.İcra Müdürlüğü'nün 2013/13690 sayılı dosyası ile 20.06.2014 tarihinde tahsil edilen ana para faiz toplamından gelir vergisi kanunu gereğince alınan faizin vergisi düşüldükten sonra kalan tutar ile bilirkişi tarafından tespit edilecek zarar arasındaki farkın munzam zararını oluşturduğunu ileri sürerek, munzam zarar alacaklarının şimdilik 1.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ve fer’i müdahil vekilleri davanın reddini istemiştir

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın reddine dair verilen karar davacı vekili temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.