Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2318 K.2021/4053

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/09/2018 tarih ve 2017/146 E- 2018/342 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/02/2020 tarih ve 2018/2053 E- 2020/242 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2015/74622 numaralı "şekil+KANAATBİMS İNŞAAT" marka başvurusuna yönelik davalı şirketin 2010/80578 numaralı "şekil+KANAAT BİMS" ibareli markasına dayanarak itiraz ettiğini, davalı kurum tarafından itirazın kabul edilip başvurunun reddedildiğini, davacı ... başvurusu ile davalı markasının benzer olmadığını, davacının başvuru konu marka üzerinde eskiye dayalı hakkının bulunduğunu, dava konusu markanın davacı şirket yetkilisi Yahya Uyar tarafından yıllarca tanıtılarak davacı şirket ile özdeşleştiğini ileri sürerek dava konusu TPMK YİDK’nın 2017-M-1223 sayı ve 24.02.2017 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin üç kardeş tarafından kurulan bir şirket olduğunu, kanaat ibaresinin ilk olarak bu kardeşlerin babası tarafından kullanıldığını, müvekkili şirketin ortaklığından ayrıldıktan sonra Yahya Uyar’ın kanaat ibaresi ile ticaret unvanı ve marka tescil başvurusunda bulunduğunu, dava konusu marka başvurusunun da kötüniyetli bir şekilde yapıldığını, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının "şekil+KANAATBİMS İNŞAAT" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "şekil+KANAAT BİMS" ibareli tescilli markası arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, davacının başvuru kapsamındaki 19 ve 37. sınıftaki hizmetlerin davalının tescilli markasının kapsamındaki 35. sınıftaki hizmetlerin birbiriyle bağlantılı, ilişkili hizmetler olduğu,

diğer yönden tarafların ticaret sicil kayıtları incelendiğinde aynı mahalle ve aynı sokakta faaliyette bulunmaları gözetildiğinde ortalama düzeydeki tüketici kesimi nazarında her iki markanın aynı işletmeye ait markalar, idari ve ekonomik anlamda birbiriyle ilişkili firmaların markaları olduğu ve markalar arasında ilişkilendirme ve karıştırma ihtimali ortaya çıkacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davacının "şekil+KANAATBİMS İNŞAAT" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "şekil+KANAAT BİMS" ibareli tescilli markası arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmuş ise de, markaların sınıflarının benzer olması, kapsamlarının aynı amaca yönelik bulunması,

benzer tüketici kitlelerine hitap etmesi ve benzer ihtiyaçları gidermesi ilkelerinin somut uyuşmazlıkta bulunmadığı gibi ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere, davacı şirketin başvurusunun kapsamı ile davalının itirazına mesnet markasının kapsamı benzer olmadığından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanması mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2017-M-1223 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.