Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2385 K.2021/3922

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.05.2019 tarih ve 2000/527 E- 2019/244 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.03.2020 tarih ve 2019/1397 E- 2020/330 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ...'nın müvekkilinin eski çalışanı olduğunu, hayali firmalar üzerine krediler açıp kapatmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğini, diğer davalı şirket yetkilisinin ise hayali işlemlerle ve yetkileri dışında bir takım virman işlemleri yapan davalı ...'nın bu işlemlerini görmezden gelerek fiile iştirak ettiğini, müvekkilinin bu nedenle 34.950,00 TL zarar gördüğünü belirterek 34.950,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren uygulanacak yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan, davalı şirket yetkilisi ...'dan ise 9.888,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sıfatıyla davaya yanıt veren şirket vekili; davacının kendi çalışanlarının kusurunu müvekkiline yüklemeye çalıştığını, müvekkilinin zarara uğratıldığını, hesabından para çekildiğini çok sonra öğrendiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının bankadaki usulsüz işlemlerden kaynaklanan 34.950,00 TL banka zararı ile zararın oluştuğu tarihlerden, davalının ödeme yaptığı 06.03.2006 tarihine kadar hesaplanan faiz tutarının 98.244,81 TL olmak üzere toplam 133.194,81 TL banka zararı bulunduğu, davalının 06.03.2006 tarihinde 38.653,73 TL bankaya ödemede bulunduğu, 06.03.2006 tarihi itibariyle bankanın faiz alacağının 94.541,08 TL olduğu,

davalı Erçevik Şirketinin sorumlu olduğu asıl alacak 9.888,00 TL ile 28.503,99 TL faiz tutarı olmak üzere banka zararının 06.03.2006 tarihi itibariyle 38.391,99 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.888,00 TL alacağın haksız fiil tarihi olan 26.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Erçevik İnşaat Yapı Malzemeleri Ticaret ve Emlakçılık Ltd. Şti.'nden tahsiline, davacının davalı

... hakkında açtığı alacak davasında alacak aslı dava açıldıktan sonra 06.03.2006 tarihinde ödendiğinden konusu kalmayan asıl alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına, alacak aslı dava açıldıktan sonra 06.03.2006 tarihinde ödendiğinden haksız fiil tarihi olan 15.05.2000 tarihinden ödeme tarihine kadar işleyen 94.541,08 TL faiz alacağının 06.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalı ...'nın davacı banka personeli olarak çalıştığı dönemde yaptığı usulsüz işlemler ile 34.950,00 TL'yi zimmetine geçirdiği, dava tarihinden sonra 06.03.2006 tarihinde davalı ...'ın bankaya 38.905,75 TL ödediğinin kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğu, yargılama sırasında davacı banka vekilinin beyanından davalı ...'nın 06.03.2006 tarihinde ödediği 38.905,75 TL'nin faiz hariç olmak üzere ödendiği, davalı tarafından bankaya yapılan ödemeye ilişkin 06.03.2006 tarihli banka dekontunda da ceza dosya numarası ilgi tutularak ceza dosyasıyla ilgili yapılan tahsilat olduğu açıklamasına yer verildiği,

böylece 06.03.2006 tarihinde yapılan ödemenin davalı ... tarafından zimmetine geçirilen asıl alacak miktarına yönelik olduğu, davacı bankanın ödenen bedelin faiz hariç olmak üzere yapılan ödeme olduğunu belirtmesi karşısında TBK'nun 131/2. maddesi hükmü uyarınca asıl borç ifa nedeniyle sona ermiş ise de faizin saklı tutulduğu bu nedenle davacı bankanın faiz alacağının sona erdiğinden söz edilemeyeceği, davacının dava açarken 34.950,00 TL zarara uğradığını belirterek anılan miktarı harca esas değer olarak belirtttiği ve netice talebinde belirtilen zarar miktarına haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep ettiği,

işlemiş/işleyecek faizi miktarını belirlemediği ve faiz miktarına ilişkin herhangi bir harç yatırmadığı, faiz miktarına yönelik herhangi bir ıslah talebi de bulunmadığı, mahkemece dava tarihinden sonra ödenmekle konusuz kalan asıl alacak miktarına haksız fiil tarihleri gözetilerek tespit edilecek haksız fiil tarihlerinden itibaren, ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizin, diğer davalı şirketten tahsil edilecek yasal faiz miktarıyla tahsilde tekerrür olmamak üzere, davalı ...'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği,

asıl alacağın ödeme tarihinde sona ermesi nedeniyle ödeme tarihinden sonra faiz işletilecek bir asıl alacağın varlığından da söz edilemeyeceği, mahkemece faize faiz işletilmesine yol açacak şekilde ve ödeme tarihinden itibaren yeniden faiz işletilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı ... hakkında kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına ve davalı ... hakkında 34.950,00 TL asıl alacak yönünden açılan dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

davalı ... hakkında ödenmekle konusuz kalan 34.950,00 TL'nin 6.000,00 TL'lik kısmına ilişkin haksız fiil tarihi olan 29.03.2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar, 8.250,00 TL'lik kısmına haksız fiil tarihi olan 31.03.2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar, 200,00 TL'lik kısmına haksız fiil tarihi olan 05.04.2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar, 6.600,00 TL'lik kısmına haksız fiil tarihi olan 07/04/2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar, 13.400,00 TL'lik kısmına haksız fiil tarihi olan 10.04.2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar,

500,00 TL'lik kısmına haksız fiil tarihi olan 13.04.2000 tarihinden ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar işleyecek yasal faizin, diğer davalı şirketten tahsil edilecek yasal faiz miktarıyla tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı ...'dan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibarile 72.070,00 TL'dir. Dava değeri 34.950,00 TL olup yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekili ve davalı ... vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.